Sağlıksız bir öğün denemesi --> Nachos

Bir hafta süresince semt pazarından alınan taze sebzelerle hazırlanan klasik yemeklerden sonra haftasonu geldi mi fastfood  krizimiz tutuyor ailecek. Hatta sebze yemeği olan bir cumartesi günü eşim "bugün özel birşey yok mu?" diye soruyor eğer dışarda yemiyorsak.

Geçtiğimiz günlerde
de yine Home Tv'de  Good Chef  Bad Chef  programında yapılışını izlediğim Nachos yapmaya karar verdim.İsmini her duyduğumda bir Meksika yemeği olduğunu düşündüğüm Nachos aslında Teksas'a özgü bir atıştırmalıkmış.Atıştırmalık dendiğine aldanmamak lazım.İçinde her gruptan besin bulunuyor.Karbonhidrat,protein,yağ ve lifler. Ancak biz Türkler için ya da en azından bizim ailemiz gibi 3-4 çeşit farklı tabağın konduğu sofralar için besleyici değeri yüksek olsa da göz doyurmaktan biraz uzak.Hele hele eve cips girmesini yasaklamış bizler için bile büyük bir adım aslında :)

Tv programında da iki farklı nachos yapıldı ve ben ikisinden bir sentez yapmaya çalıştım. Bu yemek yanında ekşi krema ve guacamole sos ile servis edilirmiş ancak guacamole sos(avokado,sarımsak,limon,zeytinyağı) ile ilgili bir önceki yazımda bahsettiğim  olumsuz tecrübem nedeniyle canım pek çekmedi.Ekşi krema da bizim buralarda satılan birşey değil. Şu kremalarla ilgili bir dönem pastacılık merakım nedeniyle çok araştırma yapmıştım.Ekşi krema evde de hazırlanabiliyor.Marketlerde satılan kremaya kefir ilave ederek mayalandırmak suretiyle ekşi krema elde edebiliyorsunuz.Denedin mi diye sorarsanız hayır ben denemedim...

Gelelim nachos yapımına:

Öncelikle peynir sosu hazırlığıyla başladım.Bunun için klasik beşamel sos tarifine(tereyağ-un-süt) ocaktan indirmeden önce chedar peyniri ilave etmek yeterli oluyor.Bu sos hamburger ve sandviçlerde de eminim çok nefis sonuçlar verir.

Bir yanda da domates sosu hazırladım.Benim yazdan hazırladığım domates rendelerimi biraz ocakta suyunu çektirmek ve içine kekik ilave etmek suretiyle kolayca hallettim.

Sonra fırın tepsisine sırayla mısır cipsi,sucuk,mısır,peynir sosu,domates sosu ve rende cheddar peynirini koyarak malzemeler bitinceye kadar bu sırayı devam ettirdim.Bu arada benim nachosum orjinal tariflerden biraz farklılaştı.İçine meksika fasulyesi yerine mısır,et yerine sucuk koydum.Çocuk yiyeceği için jalapeno biberi ve acı sos koyamadım.Hatta cheddar peyniri dilimli bulabildiğim için peyniri rende yapma şansım yoktu,bıçakla julyen doğramaya çalıştım.

Bütün malzemeler birarada...

Fırına verilmeden önceki son görüntü de böyle.Üstü kızarıncaya kadar pişirdim.

Fırından çıkıp tabaklara alınınca da biraz parçalanmış görüntüsüne rağmen sonuç budur.

Lezzet için şunu söyleyebilirim: Bütün malzemeler tek tek zaten çok lezzetli,kombinasyonları da öyle.Ancak içine giren soslar nedeniyle cips kıtırlığını kaybediyor her ne kadar fırınlansa da.Dolayısıyla hayal ettiğim gibi kıtır kıtır bir atıştırmalık değildi.Bir de yüksek kalorisine rağmen tek başına bir öğün olamayacak kadar bize yabancı.Yani atıştırmalık derken yanılmamışlar aslında :) 

Farklı bir alternatif için denenmeli,hepsi de bu kadar ...

Hiç Türk köftesi yemediğinize bahse girerim!

Haftasonu sınavım var ya,ders çalışmam lazım ya beynim gün içinde konuyla tamamen alakasızmış gibi davranıp gece olunca ilgileniyor.Gündüzleri nerede yemek programı var onları izliyorum hipnotize olmuş vaziyette,uykudayken de kandidatif ve kalitatif neydi,hangisi hangisiydi diye kan ter içinde kalıyorum!

Risk analizi çeşitlerini bir kenara bırakırsam şu sıralar home tv'den ayrılamıyorum gerçekten.Favori programlarım da Gordon Ramsey ve Nigella'nınkiler.Gordon Ramsey 'i şöyle hatırlatayım: Bizde de bir ara Masterchef diye bir yemek yarışması yapılmıştı.Yemekle amatörlükten öte bir şekilde ilgilenen yarışmacılar ve onları dümdüz edip ekranlar önünde madara eden jürilerden oluşuyordu.Aslında jürinin asabisi Batuhan Piratti'ydi.İşte bu programın orjinal versiyonunda o asabi abi Gordon Ramsey'di.Hatta kendisi Hell's Kitchen gibi başka asabi mutfak programlarında da ne kadar gıcık olunası, ne kadar dövülesi,hızını alamayıp bi de evine ateşler salınası bi kişilik olduğunu ispatlamıştı.

Gelgelelim bu abimiz şimdilerde kendi evinin mutfağında ailesinin 4 çocuğuyla birlikte müşfik bir aile babası,eşinin elini sıcak sudan soğuk suya sokmayan bir koca olduğunu göstermek amacıyla mı bilinmez pek şirin bir yemek programı hazırlıyor.Her yemeği bir çocuğuyla ya da kendi annesiyle yapıyor.Onlarla şakalaşıyor,espriler falan yapıyor ki ekranlardaki geçmişini de bilen biri olarak kendisinin bipolar kişilik bozukluğu ya da kişilik çatışması yaşayadığından şüpheleniyorum.Ya da şu aptal kutusu gerçekten çok başarılı bir şekilde hepimizi aptal yerine koyuyor ki konumuz bu değil...

Geçenlerde bu Gordon Abi Türk köftesi diye bir köfte yaptı.İsmi Türk köftesi olunca daha bir dikkat kesildim haliyle.Ancak hazırlanan bu yemeğe bakınca kendi Türklüğümden şüphe ettim.Zira 34 yıllık hayatımda kimse köfteyi bu şekilde yapmadı ne ailemde ne çevremde.Demek ki sorun ya benim milliyetimde ya da senelerdir bize köfte diye hazırlanan şeyin aslında ingiliz usulü olmasında?!

Gordon  Bey (Türküm ben türk!) kuzu kıymanın içine k.biber,tuz ,maydanoz katıyor.Bizim usülden ayrıldığı noktaysa ;

1.yumurta ve ekmek içi kullanmıyor 

2.soğanı ve sarımsağı az yağda karamelize ediyor (bu kelime de programları izleye izleye dilime dolandı.Allahın kavrulması yani.Soğanları pembeleşinceye kadar kavurun'un yeni adı soğanları karamelize edin)

Ben de bunu denemeye karar verdim ve yaptığım ilk köfteyi yine Türk usulünden biraz ayrılarak da olsa bu tariftekini hatırlayarak yaptım.İngiliz usulü olarak(!) ben içine klasik yumurta ve ekmek içini de koydum.Ancak soğan ve sarımsağı karamelize edip öyle kattım.(Hep birlikte tekrar ediyoruz:Karamelize etmek)

Bir de Ebru'nun dokunuşunu katmak için taze biberiye de doğradım içine.

Yanında sosla sonuç budur.

Görüntü çok şey ifade etmese de soğan ve sarımsağın çiğ konmayıp biraz kavrulması köfteye daha aromatik bir tat katıyor.(Yani mis kokulu oluyor)


Bir diğer merakım da sandviçler oldu.Çeşit çeşit yapılan sandviçler ve sosları ilgimi çeker oldu.Home tv'de bununla ilgili de bir program vardı ama adını hatırlayamadım çünkü onu sadece bir kez izleyebildim.
Bu da öğlen atıştırmak için kendime hazırladığım bir sandviç.İçinde dana jambon,hardal,rus salatası,kaşar ve marul var.
Afiyet olsun...

Nigella denen kadının güzelliğine de gıcığım ayrıca.Bu kadar çok işlenmiş gıda yiyip bu kadar güzel olmasını hazmedemiyorum,hasedimden izliyorum onu da.Bir ara ondan da tarif vericem ;)

Dolaşan laf itinayla yemeğe bağlanır.

İzlediğim tek dizi Kuzey Güney ve ben bunu tek geçiyorum!Entrikaysa entrika,aşksa aşk,gurursa gurur, salaklıksa salaklık hepsi var.Bir hafta 2 sezondur elele tutuşmalarını beklediğim aşıklar öpüştü diye ağlarım diğer hafta kötülere karşı hazırlanan zekice planı görünce gülücüklere boğulurum.Yazmadan geçemedim işte...

Ben dizi aşkıyla kendimden geçerken kaloriferci eşimi çağırdı aşağıya.Meğerse bizim banyodaki borulardan birinde kaçak varmış ve kalorifer dairesinde ufak bir gölcük oluşmuş.Adamcağız bunun derdiyle söylene söylene vanayı kapatmaya çalışıyor,ben çaktırmadan televizyonun sesini açıyorum aman kaçırmayayım diye:)

İşin ironik tarafı haftaya banyoyu olduğu gibi yeniletecektik zaten.Borular daha fazla dayanamadı birkaç gün farkla bizden önce davrandı.Tabii kocamın gelişmiş el becerisi(!) nedeniyle kırdığı vanayı hemen tamir ettirmek zorunda kalıcaz bu da ayrı...

Kayınpederim böyle tamirat işleriyle falan çok ilgilidir,ufak bir tamirhanesi var neredeyse evin bir köşesinde. Adam ne kadar becerikliyse oğlu bir o kadar uzak bu işlerden.Bazen düşünüyorum üvey çocuk mu diye:P
Evet herkesin iyi olduğu bir alan vardır mutlaka da benimki kumar çeşitleri konusunda pek yetenekli. King olsun, ihale olsun, poker olsun, benim diyen kumarbaza pabucunu ters giydirir.

Tabii her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır ve erkeğin kalbine giden yol midesinden geçer klişeleri gereğince ben de mutfakta üstüme düşeni yapmaya gayret eden mazbut bir kadınım:P
 Tamam ya itiraf ediyorum,yaptığım makarna tarifini yazmak için kırk dereden su getirdim!Kısaca sözün özü şudur:

Ispanaklı-mantarlı-pastırmalı makarna

Spagettiler hafif diri olacak şekilde haşladım.Beşamel sos hazırladım.İçine bir miktar da krema koydum.Ispanakları ince doğrayıp kavurdum.Mantarları(ben buralarda çıntar denen doğal bir mantar kullandım) ayrı bir yerde kavurdum.Pastırmaları ince ince doğradım.

Cam kasenin dibine önce makarnanın 1/3ünü,üzerine de yine biraz krema ile karıştırdığım ıspanakları yaydım.Üzerine kaşar peyniri rendesi az miktarda...

Kalan makarnanın 1/3ünü koyup üzerine bu kez mantarları yaydım.

Son kalan makarnayı ve üzerine de pastırmaları koydum.Kalan kremayı üzerine gezdirip kaşar peyniri ile son noktayı koydum.

Tüm malzemeler zaten pişmiş olduğu için fırında üzeri hafif kızaracak kadar tutup sonra dilimlendirdim.

Karbonhidrat,protein,lif,vitamin,yağ.Tüm besin öğelerini içeren oldukça doyurucu bir yemek oldu.Dolayısıyla yanına belki hafif bir çorba dışında birşeye gerek kalmıyor.

dipnot: aramızda diyette olanlar olabilir,ödül yemeği diye düşünmek lazım:))
dipırnot:yemeği oğlumla beraber (ya da ona rağmen) yaptığım için fotolar çok kötü oldu,allahtan anlatımım bir harika!:PPP

Kayınvalidemin yemek adetleri

Bizim evde yemekler bana aittir.Eşim bırakın yumurta kırmayı,dolapta yumurtanın yerini bile bilmez,bulamaz.Bekarken bir kere bana makarna yapmıştı,o da lapa olmuştu ama tabii o sıralarda bu çömezlik durumu bile ayrı bir sempatik geliyordu.Zamanla artık bana yapabileceği en büyük sürpriz veya hediye yemek hazırlaması haline geldi ki sanırım bunu göremeden göçücem bu dünyadan:)

Her yiğidin bir yoğurt yiyişi olduğu gibi her kadının da bir yemek yapışı vardır.Ama evlenince erkek kısmı genelde annesinin yaptığı gibi yemekler yemeyi bekler/ister.(Eğer annesi bu konuda ortalamanın altında değilse)Bizde de böyle bir durum vardı,ben zamanla kayınvalidemin yapışını gördüm,öğrendim.
Örneğin patlıcan silkme denen bir yemek vardır,patlıcanlar uzunlamasına doğranır.Bizimki asla öyle yemez."Annem bunları halka halka doğruyordu" der,bir dahakine öyle yapmazsan "anneme bir dahaki görüşmenizde sorsana bu patlıcanları nasıl yapıyormuş,seninki öyle olmamış" der.Hala laf anlamıyorsan da "yine mi bu yemek,bir daha yapma bu yemeği bıktım" der.Dolayısıyla bir süre sonra lafını ikiletmeden tıpış tıpış öğrenirsin "annesi" nasıl yaptıysa öyle yapmayı...

Bir de tabii onların mutfağında olmayan yemekler vardır beşamel soslu,değişik baharatlı vs.Bizimkisi her fırsatta anlatır mesela eşe dosta şu anımızı:
-Birgün aç bilaç işten eve gelmişim."Hanım çok açım hemen yiyelim" dedim.Önüme br tabak koydu bembeyaz,üzerinde erimiş ve hafif kızarmış kaşar peyniri,dumanı üstünde."Allah" dedim içimden,kesin altında tavuk,mantar  falan var.İştahla çatalı daldırdım yemeğe.Ama çatal hızla girdi,tabakta yumuşak birşey var belli ki.Tavuk olsa bu kadar kolay girmez,"ne bu aşkım?" diye sordum."Sürpriz" dedi.Ağzıma bir attım çatalı ki ne olmaya görsün?KARNABAHAR!"Ne bu yaaa?" diye sordum yeniden."Karnabahar graten" dedi.Öyle de açım ki mecbur yedim,yoksa yencek gibi değil,karnabahar yenir mi ya???
İşte eşimin ağzından yaşanmış bir olay.O gün bugündür beşamel sosu gördü mü neyin grateni diye soruyor ki ben de bir daha karnabahar grateni denemedim:)

Ama kayınvalidem öyle değil tabii.Kayınpederimin deyişiyle Bolu'lu ahçılardan daha hamarat.Çok standart yemekleri vardır mesela:

Yaprak sarma(Hobi olarak sarar.O gün yapacak bir işi yoksa sarar,dolaba kaldırır mesela.Yaprak zamanı her hafta,diğer zamanlarda ayda bir yenir.Küçük parmak kadardır ama,incecik)
Dolma(Fırında yapar  ve genelde biber dolma,domates dolma yapar,en fazla 2 haftada bir yenir)
Saç böreği(Ispanak zamanı ayda bir mutlaka yapar.Seremoni halindedir.Bütün aile toplanır,öyle yenir)
Çızdırma(Isırgan ve mısır unundan yapar.Ben çok severim,bana sık sık yapar sağolsun)
Et köftesi(Kurban bayramı ertesinde kurban etleri ile genelde kahvaltı için mısır unu ile karıştırarak kızartılır.)
Pirinç Pilavı(Her yemeğin yanında standart vardır.Sadece sarma ve dolma varsa pişmez.Genelde nohutludur)
Kızartma(Yaz aylarında gün aşırı yapar.Odun ateşinde pek güzel olur ne yalan söyleyeyim.Sarımsaklı yoğurtlu ve domates soslu hmmm)
Çingen Pilavı(Yaz aylarında yine ara öğünlerde ya da yemek pişiremediği durumlarda yapar)
Kalburabastı(Kaçınılmaz bayram tatlısıdır)
Kıvrıma ve turşu(bknz: kayınvalidemin bayram adetleri)

Baharat olarak sadece tuz ve karabiber kullanır.Et yemeklerinde kimyon,kekik,biberye vs. asla kullanmaz.Cacıkta nane,dereotu,sütlaçta tarçın asla kullanmaz.Sarma ve dolmada da asla.

Modern yemeklere veya henüz tatmadığı yemeklere karşı önyargılı ve tutucudur.Mesela "hünkarın bile beğendiği" yemeği benim kayınvalidem beğenmez.İslim kebabında patlıcanlar açılmasın diye tutturulan kürdanla alay eder,"kürdanlı yemek yapma kızım" der onları yemeğe davet ettiğimde.Restoranda ortaya standart olarak konulan turşuyu garsona zorla kaldırtır "Ben turşu yemem" diye.

Aşure ayındayken de kazanla aşure yapılır ki,hazırlıklar bir hafta öncesinde başlar.Sabah ezanıyla kazan ateşe oturtulur.

Mutfak disiplin işidir.Kayınvalidemde de bu disiplin fazlasıyla mevcut.Üstüne bir de zevk,istek,el becerisi, deneyim ve damak tadı girince tadından yenmiyor gerçekten.Allah uzun,sağlıklı ömür versin,daha öğreneceklerim var:)

Chuckatomic,buharlı lokomotif,kurabiye ve kafası karışmış sen

"Hey çakatomik" bu sıralara dilime dolanmış,olur olmaz, oğlumu çağıracağım her seferde kullandığım bir seslenme şekli.
Chuck ve arkadaşları adında bir çizgi film varmış.Bazen dışarı çıktığımızda 1-2 dakika dinlenebilmek için oğluşa hemen youtube'dan bu çizgi filmi açıyoruz.Bu sayede biz onun peşinde koşmak zorunda kalmazken o da sakince ,insan evladı gibi oturuyor.Çizgi filmde bir grup kamyon var ve anlaşılacağı gibi birinin adı Chuck.Chuck the atomic orjinal adı olsa da atomik kısmının nereden çıktığını çizgi filmi hiç oturup izlemediğim için bilemiyorum.
Oğlumun kamyonlara olan sevgisi nedeniyle geçtiğimiz dönemde İzmir Fuarına bile gittik,sırf ona envayi çeşit iş makinelerini ve kamyonları yakından gösterebilmek için.Ama bizimki o devasa aletlerden korktu yanlarına bile yaklaşamadı:)Neyse ki babasına yaradı bu gezi.O da araba stantlarında gözlerine bayram yaptırdı birbirinden güzel arabalara bakarken(!)
Madem kamyonlardan,kepçelerden korktu bari trenleri gösterelim diyerek geçtiğimiz pazar günü Türkiye ve Avrupa'nın en büyük tren müzesine gittik.Ne kadar şaşaalı oldu di mi?"Türkiye ve Avrupa'nın en büyüğü!"
Ama kim biliyor diye sor,ben de yeni öğrendim mesela.
İzmir Selçuk'a bağlı Çamlık köyünde bir müze burası.Kuşadasına gider gelirken hep önünden geçeriz ve öyleeee dışardan duvarlarına bakar,içeri giren turistleri görürüz sadece.Neyse ki artık içini de gördük,iyi ki de görmüşüz.

Aydın-İzmir trenyolu ülkemizin ilk trenyolu hattıymış.

en yenisi 1940'lı yıllarda yapılmış lokomotifler

hepsi buharlı lokomotif

kar temizleme lokomotifi

içinden Clint Eastwood çıkacak sanki;)

Daltonların en bücürü soygun için vagona yönelmiş bile:P

Atatürk 1 gece bu istasyonda konaklamış ve konakladığı vagon da aşağıda.

mutfağı

toplantı odası

yatak odası, yazdığı gibi.

yatağı

banyosu

kömür takviye yeri

eski istasyon

Gündüz müzeye, geceyse yeni evlerine taşınan arkadaşlarımıza güle güle oturun demeye gittik.Giderken ben de yapımı 3 saatimi alan bu kurabiyeleri götürdüm.

Haftasonu pire gibi gezen pazartesi gelince köpek gibi çalışırmış özlü sözüyle her bir çakatomiğe yorgun argın iyigeceler dilerim...

Ev hanımın yaz mutfağı günlüğü

Bugün beni gülümseten bir karikatür gördüm günün anlam ve önemini anlatan:

-Sızlanmayın uleeennn mevsim normalleri diye birşey var!

Gerçekten de havalar öyle sıcak ki,kliması olmayanlar geliyor aklıma ve şükrediyorum.Bu sıcakta insan katil bile olur töbe töbe..

Hal böyleyken insanın canı da ne yemek yemek istiyor ne de yapmak.Hep şöyle serin birşeyler arayışında oluyoruz.Karpuz,peynirle de çocuk büyümeyeceğine göre ister istemez evde yemek yapılıyor tabi ki.

Ben de bugün serin bir yaz yemeği olan şakşuka yapayım dedim.Aslında bir meze ama biz kızartma benzeri olduğu için gayet yemek olarak tüketebiliyoruz.Kızartmadan farkı da hem şekli hem de sosunun muhteviyatı.

patlıcan,biber ve patatesler 

                                      Tüm sebzeler ufak ufak, küp şeklinde doğranır ve kızartılır.

domates sos

Sos için domatesler rendelenir(üşenmezseniz kabuklarını soyup onları da küp küp doğrayınız).Soğanlar ve sarımsaklar ince kıyılıp az zeytinyağında kokuları çıkıncaya kadar kavrulur.Domates rendesi eklenir.Asıl püf noktası burada başlıyor.İçine az bir miktar sirke,şeker ve tabi ki tuz ekleyeceğiz.

Sosu tüm sebzelerin üzerine döküyoruz neticede.

mavi tabaktaki kalıp diğeri yenecek :)

Fazla ekmek tükettirmesi dışında harika bir yaz yemeği:)

Şakşuka deyince de fazla yaratıcı olmayacak biliyorum ama aklıma ilk gelen budur:

-Şakşukaaa şakşukaaa şakşukaaa şaka da şuka ........

Hazır sırtımdan terler boşanırken ve mutfakta baygınlık geçirmemişken bari bahçemizin yumuşamış organik domateslerini rendeleyip şişeleyeyim ve kışa hazırlık yapayım dedim.

3-4 kilo domates var burada sanıyorum

Aa o da ne?Acı biberler de pörsümeye mi başlamış?Hemen acı sosa da girişeyim bari!

aşırı ışıkla pörsüklüğü giderilmiş sebzeler:)

Acı sos:

2-3 patlıcan 

7-8 acı biber

6-7 domates rendesi

bol sarımsak
sirke
zeytinyağı

maydanoz

dereotu

nane

fesleğen

kereviz yaprağı (kıştan kuruttuğum)

Patlıcanlar közlenir.

bu haliyle bile yenir mmmm

           Biberler,yeşillikler,patlıcan,hafif kavrulmuş domates rendesi ve

               sarımsak rondodan geçirilir.

                                      

Yeşillik koymazsanız rengi kırmızı olur ki bu tercihe bağlı.Lezzeti de değişecektir elbette.

Domates ve acı soslarım

İşte şişe domates rendesini çorbalarda,yemeklerde kısacası kışın tüm yemeklerde kullanmak üzere dolaba kaldırdım.

Acı soslarım da yine ekmeğe sürmek üzere veya kısırın yanında,et yemeklerinde,makarnalarda acı seven biz ailesine hizmet edecek.

Kavanozlara bir miktar zeytinyağı eklemeyi de unutmayalım ki ağzımızın suyu boşa akmış olmasın,soslar köpürmesin.

Eee sırada daha turşular var .O zamana kadar biraz serinleyelim bari...

Anam beni iskender ustası doğurmuş!

Bu ne perhiz bu ne iskender kebabı diyebilirsiniz ama dün kendimizi ödüllendirdim.Bu bol kalorili yemekten önce spor,yemekten sonra spor yaparak durumu dengelemiş olmayı umuyorum.

Ama benzeri durumlar çok sık yaşanıyor olsa gerek, bizim kilo verme hızımız bir kaplumbağanın  otobandan sağ salim geçme hızıyla benzerlik gösteriyor.




Bu arada Gizem Özdilli yemek kitabı çıkarmış.Yemek demişken yazmadan geçemedim.Hal böyleyken pekçoğumuz içtenyanmalı motorlar hakkında birşeyler yazacak kadar fikir sahibi olabiliriz diye düşünüyorum.
(Hasedimden çatlıyor muyum ne?)

Son olarak da  Regaip kandiliniz mübarek olsun efendim...

Bugünkü menüm

Müzik ruhun gıdasıdır..

Ben aşağıdaki satırları hazırlarken TCHAIKOVSKY: SWAN LAKE dinledim.

Size de tavsiyem sesi açın,müziği dinlerken okuyun ve dinlenin..

Dolapta biraz kavrulmuş kıymam vardı.Pazardan da biraz mantar almıştım.Buzluktaki milföyleri de görünce farklı bir börek yapabilirim diye düşündüm ve işte sonuç: