Tatlı yorgunluk

Arog'un dinazorlu sahnesinde Cem Yılmaz'ın da dediği gibi "Çok yorgunum" diye başlayan bir yazı yazmayı bana da nasip ettiğin için çok şükür Allahım!:)
Tamam, tam olarak böyle bir cümle kurmadıysa da temayı doğru yerde kullandım ama değil mi?

Haftasonu 2,5 yıldan sonra ilk kez eşimle başbaşa bir tatil yaptık ve ilk kez oğlumdan ayrı bir gece geçirdim haliyle.Zor olduğunu söyleyemiyeceğim :) Ama her anımızda aklımızdaydı fiziksel olarak yanımızda olmasa da.Gece uyanıp üstünü örtmeye kalktım bir an hatta:)

yazları böyle güzel görünen bir yerdeydik:)

Bu hafta da 8 mart emekçi kadınlar günü nedeniyle belediye tarafından bir el emekleri panayırı kuruldu.Ben de pasta ve kurabiyelerimle bu etkinlikte yerimi alıyorum 2 gündür.Yoğunluğum ve yorgunluğum da bu sebepten.Çalışan anne olmak zor işmiş:)) Tahmin edebiliyordum ama yaşamak farklı tabi.Ev işleri bir yandan,çocukla ilgilenmek bir yandan, panayıra hazırlık bir yandan,spor bir yandan,boyun fıtığım kudurdu yine.Ama uzun zaman sonra böyle bir hareketlilik bana ruhen çok iyi geldi.Yorgunluk dinlenmekle geçer nasılsa...

         

Güzel haberlerden bir diğeri ise bu panayırın her ay tekrarlanacak olması.Dolayısıyla hem ismimi duyurma şansım olacak hem de sıcak parayı döndürme.Bir de tabii kent konseyi kadın meclisine girdim ki asıl eğlence burada olacak.Şu siyasi örgütlenmelerde ya da sivil toplum kuruluşlarında meydanı boş bulan,sesi çok çıkan arkasına bir rüzgar alıp herkesi sürüklüyor ve gerçek ihtiyaç sahipleri ya sürüye uymak zorunda kalıyor ya da mağdur olmaya devam ediyor.Buna net bir örnek daha dün açılışta yaşandı.
 

Şu kent konseyi kadın meclisi başkanı hanım organizasyonda yaşanan problemler nedeniyle oraya el emeklerini sergilemeye ve üç beş kuruş kazanmaya gelmiş kadınlara avaz avaz bağırıp emeğe saygısızlıkla suçladı:) şaka gibi sahneler izledik ve meydanı böyle kadınlara bıraktığımız için suçu biraz da kendimizde aradık.Yaşadığımız toplumun  küçük bir kesitiydi gördüğümüz.Yönetenleri ve yönetilenleri güzel özetliyordu.
Biraz gaza geldim açıkcası ve dünyayı değiştirebileceğini sanan  Don Kişotluğa soyundum:))

Ayrıca şu ev kadınlarının üretime katılmasını sağlayacak panayır fikrinin daha geniş kapsamlısı tam 1 sene önce üzerinde bolca düşündüğüm bir projeydi ama bu elitler takımına ulaşmak imkansız olduğundan randevu alma aşamasında takılıp kalmıştım ve hevesim kaçmıştı.Fikir bende,enerji bende, daha ne olsun?

Bacaklarımda kas ağrıları,boynumda fıtık ağrısı ve gözkapaklarımda yerçekimine yenik düşme durumu var ama keyfim yerinde...Keyfimin keyfini çıkarıyorum  kısaca.

Kurabiye canavarı sezon 1 bölüm 11

Son zamanlarda çok fazla dizi izlediğimden midir nedir bugün kendimi sezon finali yapmış gibi hissediyorum.Bu öyle bir his ki bölüm boyunca bir sürü gelişme olur,son dakikaya geldiğinizdeyse öyle bir sürpriz olur ki bütün o gelişmeleri sıfırlar ve bir sonraki sezona kadar neler olacağını merak ederek geçirirsiniz ya, işte öyle birşey.

Yarın eşimin ablasının gittiği elişi sanatları kursu sergi açacak.Ben de bu sergide "elişi sanatıdır,beni de aranıza alın"diyerek şeker hamurlu kurabiye yapmak için izin istedim.Eşimin ablasının, ki kısaca kendisine halk arasında görümce denir, adı altında sergide yer alacaklar ve satışa sunulacaklardı.Ben de bu sayede hem kendimi denemiş hem de kazanabilirsem 3-5 kuruş kazanırım diye düşünmüştüm.Dolayısıyla önceki gece tam 5 buçuk saat bu kurabiyeleri hazırladım.Gün boyu devamlı kafamda plan halindeydim,eksik malzemelerimin bir miktarını tamamladım vs.Öyle yoruldum ki artık bir el emeği satın alırken pazarlık yapmamaya karar verdim!

Bu sabah da tek tek hepsini paketlerken görümceme telefon açtım saat kaçta sergi yerine götürülmesi gerek diye.Görümcem de hocasıyla görüştüğünü ve kurabiyeleri sergiye kabul edemiyeceklerini söylediğini söyledi.O an başımdan aşağıya yerin bin kat derinliğinden gelen kızgın lavlar boşaldı.Gözümün önünde saatlerce emek verdiğim,masraf ettiğim,nice ümitlerle hayaller kurarak yaptığım kurabiyeler,telefondaki ses kabul edilmediklerini söylüyor.Bir de üstüne üstlük sebep olarak sergiye sponsorluk yapan "Girişimci Kadınlar Derneği"'nin üyelerinden biri buranın meşhur bir pastaneler zincirinin sahibi olması ve "burada pasta,kurabiye satılacaksa ben kendi dükkanımdan getirtir satarım" demesi gösterilmiş.Çok üzüldüm ama bunda da vardır bir hayır diyerek telefonu kapattım.Bu sefer başladım intikam planları yapmaya:)Belediye Başkanına gitmeyi(bayandır kendisi de),gazetelere gitmeyi ve bu durumu şikayet etmeyi düşündüm.Çünkü adı girişimci kadınlar olan bir dernek girişimci bir kadına engel oluyordu ki bu durum tüm ümitlerimi yıkan bir şey olurdu.Neyseki görümcem hocasıyla durumu tekrar görüşmüş ve benim hazırlık yaptığımı söylemiş.Hoca da "benim emeğe saygım var,madem hazırlandı getirsin öyleyse "diyerek kabul etmiş.

Sonuçta ben kurabiyelerimi kapıp götürdüm ve yarın satışa çıkacaklar.Allah yüzümü kara çıkartmasın inşallah.

Bu arada Aydın'da butik pastane yoktu hiç ve ben de ilk olmanın hayalini yaşıyordum ama 3 kişinin açtığını duydum şok oldum.Dolayısıyla eğer bu işe gireceksem artık daha fazla vakit kaybetmemem gerekiyor bunu anladım.

Derken gündüz annem aradı ve haftasonu gelip gelmeyeceğimizi sordu.Ben sergiden bahsettim ve bu nedenle gelmeyeceğimizi söyledim.O da haftaya gelecek olursak kendisinin evde olmayacağını çünkü işyerinin yemeği olduğunu ve hatta orada annemin doğumgününü de kutlayacaklarını söyleyince o 20.000 fersahtan gelen magma bir kez daha başımdan aşağı boca oldu.Çünkü annemin yarın doğumgünüydü ve ben bunu tamamen unutmuştum.Bu durumda yarın İzmir'e gidicez  ve "sürpriiiiz,biz geldik"diyerek sanki mahsuscuktan unutmuş gibi davrandığımı düşünmesi için dua edicez:)

Sonra akşam eşim geldi ve olan biteni anlattım ona.Bu butik kurabiye-çikolata evi açma fikrimi artık hayata geçirmek istediğimi söyledim ve ilk kez ağzından "tamam" sözü çıktı!

Ve final...

Geçen günlerde eşime bana bir iş bulmasını söyledim.Artık ne iş olsa yaparım modunda olduğumu söyleyince o da zaten bir süredir mümessillik işlerini benim için araştırdığını itiraf etti.Mümessillik benim ilk işimdi,eşim hala yapıyor ama bana göre bir meslek değil ve ben hiç ama hiç istemiyorum aslında yapmayı.Çünkü kendimi biliyorum; bir süre sonra o stresin altında boğulucam ve özel hayatımı,sağlığımı da etkilemeye başlayacak.Ama söz ağızdan bir kez çıkar,bana iş bul dedim ya hayır mümessillik istemiyorum diyemedim ve çaresizce gelecek haberleri beklemeye başladım.

İşte bu gece o iş suya yattı,yandı,bitti,kül oldu.Bunu da duyunca hepten keyfim yerine geldi.

Vee, facebook arkadaşlarımdan birinden ilk kurabiye siparişimi aldım!

tatatataaam!

Yeni sezonda yepyeni sürprizlerle dönecek gibiyim:)

Pasta blogger'larının dikkatine

Pasta tasarım kursuna gitmek ve öğrenebildiğim herşeyi öğrenmek istiyorum ama o kadar çok ayrıntı var ki yardımınıza ihtiyaç duydum.

Örneğin anladığım kadarıyla temel pastacılık eğitimiyle başlamak gerekiyor.Bu kursta kremalı pasta yapımı,şeker hamuru yapımı ve şeker hamurlu pasta yapımı, bazılarındaysa ilave olarak cookies yapımı var.Peki devamında ne gelmeli?Şeker hamuru modelleme,şeker hamurundan çiçek yapımı,karakter yapımı,cupcake yapımı,çikolata yapımı vs. birçok kurs var.

Konu hakkında deneyim sahibi,bu kurslara katılmış,hatta kendi kurs veren birileri de varsa şu an okuyan bana bilgi vermelerini rica ediyorum.(smughy@gmail.com mail de atabilirsiniz)

Minimum maliyete maksimum bilgiyi nasıl edinebilirim?
Hangi bilgi acil-önemli,hangisi uzmanlık gerektirir?
Sertifikalı kurs, sertifikasız kurs ?
Varsa ekleyeceğiniz başka birşey?

Teşekkürler şimdiden.

Sağlı sollu girişim sertifikası

Bitti!

Sonunda girişimcilik işkencesi sona erdi.

1 aydır,haftanın 3 günü gittiğim, kurs adı altında boşa geçirdiğim zaman bugün sonlandı.

Sayın İşkur,Kosgeb yetkilileri;

Bu kursu açma nedeniniz neydi?

Ne öğretmeyi planladınız?

Kurs sonunda sahip olmamız beklenen bilgi,beceri,düşünce neydi?

Ben kendi adıma cevap vereyim mi?

Daha önce bildiğim şeyleri teyit ettim,hepsi bu.Kosgeb prosedürlerini araştırıp öğrenmiştim,teyit ettim.Kaç çeşit şirket olduğunu bilirdim,teyit ettim.Girişimci kime denir diye hiç merak etmedim,aynaya bakmam yeterliydi,teyit ettim.

Yani hala daha gelişmeye ihtiyaç duyduğum,kursta öğrenmeyi umduğum muhasebe,finans gibi konularda eski bilgilerime yenisini eklemedim.Kosgeb hakkında sağdan soldan,internetten duyduğum birbiriyle çelişen bilgilerimde bir aydınlanma yaşamadım.En önemlisi proje nasıl hazırlanır sorusuna aldığım cevap son derece yetersiz,internetten örnek proje aramaya devam ediyorum.

Amaç sadece sertifika sahibi olmaktı sanırım.Ee İşkur'da para çok,işsizde zaman öyle değil mi??!!

Haksızlık yapmayayım hadi,öğrendiğim birşey daha var.Yapmayı planladığım iş fikirlerimin tarafınızca desteklenmediğini,sizin deyişinizle "sıkıntılı" olduğunu öğrendim.Eğitime destek vermiyorsunuz,homeoffice projelere sıcak bakmıyorsunuz,webtasarımı-yazılımlarına geri ödeme yapmıyorsunuz.Siz hangi çağda yaşıyorsunuz kuzum?

Bu yazıyı okuyan girişimci arkadaş;

İş fikrini hayata geçirecek,idame ettirecek yeterli finansmanın var mı?

İş fikrin imalat,üretim,istihdam üzerine mi?

Hiç düşünme hemen işini kurmaya bak.Projeni hazırla,Kosgeb'e başvur.Projen büyük ihtimal kabul edilecek.İşin de paran olduğu için nasılsa dönecek.Kosgeb'den gelme ihtimali olan paraya ihtiyacın yok,gelirse sürpriz olsun.İhtiyacın olan tek şey sertifika.O da benden sana hediye olsun.Nasılsa benim işime yaramıyor!

Girişimci anne kolları sıvıyor!

Uzun bir süredir ne yapacağını bilmez halde herşeyden biraz yapmaya çalışan,bu arada da beyni devamlı yeni fikirler üreten ben artık sadece düşünmekle kalmıyorum ve uygulamaya geçiyorum.

Düt düdüü dürüdürü düt düdüüü (Burada kulağımıza borazan sesleri gelir.)

Girişimci mi doğulur,sonradan mı olunur?

Bilemem ama ben oğlum doğduğundan beri eve kapanmaktan şikayet ederdim.Bütün enerjimi çocuğuma ve evime harcamak güzel olsa da bir süre sonra sıkıcı ve kendini işe yaramaz hissettiren bir duygu gelişiyor.Ancak çalışmayi istemek demek hemen iş bulmak anlamına da gelmediği için uzunca bir arayış sürem oldu.Maaşı iyi olanlar bu maaşın hakkını istiyor (yani uzun çalışma saatleri ve günleri),diğerleriyse oğlumun kreş masrafını ancak çıkartıyordu.Ben herşeye rağmen tam çalışmaya karar verdiğim anlarda ise oğlumu kreşe ya da bir bakıcıya bırakmak fikri beni caydırıyordu.Biraz pinpirikli ve kuralları olan bir anneyim, bu da işimi her noktada zorlaştırıyor.

İster istemez bu süreçte kendi işinin sahibi olma fikri insanın aklına giriyor.Eminim herkes bunu zaman zaman düşünür,hayal kurar.Benim içinse iş-ev-çocuk üçlemesinde herhangi bir gelişme olmadığı sürece bu durum ciddi ciddi beynimi meşgul etmeye başladı.Projeler hazırladım tamamen amatörce.Bazı yerlerle görüştüm franchising almak için.Fakat olmayınca olmuyor ya da herşeyin bir zamanı var ya da kısmet ; ne derseniz deyin.

Sonunda bir iş yapacaksam önce bu işi yapabileceğime kocamı ikna etmem gerektiğini farkettim.

-İyi bir iş fikri bul,gerçekten iyi olduğuna ikna et.

-Pazar araştırmasını yap,hazır donelerle karşısına geç.

-Muhtemel başarısızlık riskleri için alternatif planlar oluştur,soru işaretlerini bertaraf et.

-Benim bu işi altından kalkabileceğime inandır,hevesli ol,motivasyonunu kaybetme!

Hepsini birşekilde yapmama rağmen son aşamada başarılı olamadığımı görünce de bu konudaki isteğimi belgelendirmeye karar verdim.

Kosgeb'le tanışalım

Bunun için Kosgeb ile görüştüm.Hani şu geri ödemesiz 27.000,faizsiz geri ödemeli 70.000 tl kredi veren ve girişimcileri destekleyen kuruluş:)Kulağa(ya da göze) ne kadar hoş geliyor di mi?Ama maalesef madalyonun diğer yüzü pek öyle değil.Kimse kimseye "al şu parayı git kendine tutup tutmayacağı belli olmayan,hatta bu parayı işe yatırıp yatırmayacağın belli olmayan bir işe yatır." demiyor.Cebinde parası olan kişi gidip işini kuruyor.Bu arada projesini hazırlayıp, harcamalarını faturalandırıp Kosgeb'e götürüyor.Ortalama 3 kez geri gönderilen proje üzerinde gerekli düzeltme/eklemeler yapılıp geri gönderiliyor.Bu noktada da bir iş alanı gelişmiş.Proje hazırlayan danışmanlık şirketleri.Onlar artık birer profesyonel ve projeninizin kabul edilme olasılığını arttırıyorlar ve sizi uzun ve yorucu bir hazırlık sürecinden kurtarıyorlar.Maliyetleri konusunda kimileri 800 tl'den,kimileri 2000 tl'den bahsediyor.Bu süre sonunda proje kabul edilirse belirlenmiş bazı kalemlerde faturaların belirli bir miktarı size geri ödeniyor.(Danışmanlık şirketine ödediğiniz paranın da bir kısmı dahil)Yani önce harcayıp,sonra bir miktarını geri alıyorsunuz.Ticaret yapmayı düşünen biri için havadan gelecek 3-5 lira bile çok kıymetli olacağından bu bile çok cazip gelebilir.Bu noktada çıkabilecek muhtemel problemlerse Kosgeb'e güvenerek hareket etmekte yatıyor.Çünkü bütçeleri kapalı olduğunda ödemeleri geciktirebiliyorlar,ödenir denilen miktarın altında ödemeler yapılıyor vs.Bunlar benim internette araştırıp,alan kişilerle birebir yaptığım görüşmelerden edindiğim bilgiler.İşin aslını içine girdikçe öğreneceğiz.

Fikrim geldi ama nereden başlayacağım?
İşin aslına girebilmek için de önce işkur'a gidip işsizlik kaydınızı yaptırmanız gerekiyor.İşkur ve Kosgeb'in ortak çalışmaları olan bir Girişimcilik Kursu var.Bu kursu İşkur kendi belirlediği zamanlarda açıyor.Size bir sınav tarihi veriyorlar.O tarihte gidip yazılı sınava giriyorsunuz.Sınav test usulü."Bir davete katılsanız nasıl davranırsınız?a.davete katılmam. b.insanlarla sohbet ederim...." gibi sizin genel kişilik özelliklerinizi tanımaya yönelik ve "bir işte başarılı olmak için hangisi önemsizdir?a.bilgi .....d.ben başarısız olmam" gibi iş hayatına ne kadar hazır olduğunuzu tespit etmeye yönelik sorular var.Size 20 dak. süre veriyorlar ama okumanızda herhangi bir zorluk yoksa ve iyi-kötü biraz iş dünyası hakkında fikre sahipseniz zaten kolaylıkla 10 dakikada cevaplıyorsunuz.Sorulara verdiğiniz yanıtlarla bir puanlama yapılıyor ve ilk 25-50 veya katılanların sayısı doğrultusunda bir sayıda kişi kursu almaya hak kazanıyor.Kurs süresini onlar belirliyor.Kursda devamsızlık hakkınız yok.Ama zaten pek ciddi bir durum da yok.(Hocanın kendi itirafıdır.)Amaç size kursta birşeyler öğretip sizi hazırlamak değil,elinizde sertifika bulunmasını sağlamak.Diyeceksiniz ki para mı veriliyor?Hayır,hatta üstüne her ders günü için 20 tl harcırah alıyorsunuz ve kurs süresince sağlık sigortasından faydalanabiliyorsunuz.


Ben şu ana kadar bahsettiğim süreçlerden geçtim ve bugün itibariyle kursa başladım.Yaklaşık 80 kişi başvuru yapmıştı,ilk 25 kişi kursa alındı.Haftada 3 gün olmak üzere toplam 11 gün sürecek.


Pek yakında
Kurs ile ilgili izlenimler.
Kursiyerlerle ilgili anektodlar.

Beni çok güzel günler bekliyor.Hayallerim gerçek olacak,az kaldı;)