Ta ta ta taaammmm

Uzun aralardan sonra giriş cümlesi bulmakta zorlanıyor insan.İçimden geçen ilk şey Ferdi Tayfur'un "ben de özledim ben deee,resmin var şu an elimde.."şarkısı oldu.Bilmem hislerimi anlatmak için yeterli mi?

Bir süredir kampa almıştım ben kendimi.Hani şu aralar pek meşhur bir iş imkanı var ya adına iş sağlığı ve güvenliği(isg) uzmanlığı deniyor; işte ağustos ayında biyologlara da bu hak tanınınca bir soluk hemen kursa yazıldım.İlk iki hafta uzaktan eğitimle geçti.48 konu gördüm eğitimde.Bunlardan bazıları senkron eğitimlerdi.Yani eğitmenlerle aynı anda karşılıklı internet üzerinden yapılan dersler.Elbette hepsinin belirli koşulları,devam süreleri vs. vardı.Derken örgün eğitim başladı.Üç hafta da öyle geçti mi?Konular çok sıkıcı olsa da( hele ki hakkında hiç bilgi sahibi olmadığınız torna,tezgah,cns makinesi,pres,maden işletmesi,elektrik nakit hatları vs.. gibi) kurs çok zevkliydi.Bu kursa katılan ilk biyologlar bizlerdik ve bizim sınıfımızda 9 biyolog vardı ve hepsi de işsizdi tesadüfe bakın ki...

Kurs bitti,sınav için kişisel gayret zamanı geldi.Velhasıl aylardır kendime bazı şeyleri yasakladım,bütün dikkatimi derslere vermeye çalıştım.Oğluşum bu sene haftada üç gün kreşe gidiyor.Onun kreşte olduğu günler benim de ders çalışma günlerimdi zira o evde olunca maalesef ondan başka bir şeyle uzun süreli ilgilenmek hala daha pek mümkün değil.

21 aralık'ta sınava girdim ve büyük ihtimalle kazandım.Büyük ihtimalle diyorum çünkü sadece sorular ve cevapları açıklandı.Kazananlar 14 ocak'ta belli olacak.

Eee kazanınca ne olacak?İnşallah C sınıfı İsg uzmanı olucam.Bu arada ben ders çalışırken yeni bir yönetmelik yayınlandı.Bu yönetmeliğe göre Şubat ayında bir sınava daha girip kazanırsam B sınıfı olabilicem.Bütün bunlarsa şu anlama geliyor:Tehlikeli ve az tehlikeli sınıftaki işyerlerinde ya da bu işyerlerine hizmet verme yetkisi olan OSGB denen kuruluşlarda çalışabilicem.Uzun süreli ev hapsi hayatım umarım bu sayede son bulacak.Konuyu bilenler bilir,bilmeyip ayrıntı merak edenlere bilahare uzun uzun anlatmaya çalışırım çünkü gerçekten çok yeni,kafa karışıklıklarının yüksek olduğu ve hergün bir değişikliğin olabildiği hukuk,mühendislik gibi farklı alanların içiçe olduğu bir mevzu bu isg uzmanlığı.

Neyse..Kendimi tebrik ettim vallahi bu kadar aylarca süren,zaman zaman beni ağlatan,yoran bu süreci bu denli özetleyebilmiş olmaktan ötürü:) Çok ağladım çünkü büyüklerin dediği " yaş ilerledikçe öğrenmek güçleşiyor" tezini bizzat deneyimledim...

Kendimi kampa aldığımı söylemiştim ya, başımı dersten hiç kaldırmadım mı?Ne mümkün? Kamptan kastım eve kapanmaktı aslında:) Çünkü dışarı çıktığım anda tembel öğrenci psikolojisine giriyor,evde olup ders çalışmadığım zamanlarda bile kendimi daha iyi hissediyordum en azından her an dersin başına oturabilirim diye:)

Bu arada taaa yazdan siparişlerini aldığım reçellerimi yaptım,pasta ve kurabiye işine devam ettim tabii.(bknz: www.pstsrm.blogspot.com )Bu pastacılık olayı beni en mutlu eden şey çünkü.Sabahları yürüyüşlere çıkıyordum-çıkıyorum.Bu yürüyüşlerde gözüme kestirdiğim bir kiralık dükkan vardı.Önünden her geçişimde orayı tutup pastaevimi açtığımı hayal ediyordum.Pekçok ayrıntısını düşünürken mutlu oluyordum.Biliyorum ki  bugüne kadar hayal ettiğim herşey gerçek oldu,er ya da geç.O nedenle umudumu hiç yitirmiyorum,doğru zaman gelince bu hayalim de gerçek olacak.

Bir ara eşime çemkirdim yine."Ben pastacı olmak istiyorum,isg uzmanı falan değil" diye çok sıkıldığım anlardan birinde.Hatta hızımı alamadım, "Madem pastacı açmıyoruz o zaman ikinci bebeği yapalım" dedim :)
Birbiriyle bu kadar alakasız konuları ilişkilendirme konusunda uzmanlığımı bildiği için eşim de "sen şimdi sakin ol,sınavı kazanacaksın,panik yapma,olmazsa bu dediklerini gündeme alırız" diye beni teselli etti :)

Bilgisayarım ebediyen tarihe karıştığı için (bir ara ne kadar çok arıza yazısı yazdığımı belki hatırlarsınız) blogumun da sendeleyip sendeleyip ayağa kalkmaya çalışması bundandır.
Aynı sebepten yaptığım nefis nar,turunç ve ayva reçellerinin fotoğraflarını şimdilik paylaşamıyorum:)
Onun yerine tarifleri aldığım bloglardaki görselleri ve linklerini veriyorum ki denedim,gördüm,yazılanlar doğrudur:)

http://cafefernando.com/turkce/nar-receli/

http://cahidejibek.com/2013/03/26/turunc-receli-nasil-yapilir/

Girişimci anne kolları sıvıyor!

Uzun bir süredir ne yapacağını bilmez halde herşeyden biraz yapmaya çalışan,bu arada da beyni devamlı yeni fikirler üreten ben artık sadece düşünmekle kalmıyorum ve uygulamaya geçiyorum.

Düt düdüü dürüdürü düt düdüüü (Burada kulağımıza borazan sesleri gelir.)

Girişimci mi doğulur,sonradan mı olunur?

Bilemem ama ben oğlum doğduğundan beri eve kapanmaktan şikayet ederdim.Bütün enerjimi çocuğuma ve evime harcamak güzel olsa da bir süre sonra sıkıcı ve kendini işe yaramaz hissettiren bir duygu gelişiyor.Ancak çalışmayi istemek demek hemen iş bulmak anlamına da gelmediği için uzunca bir arayış sürem oldu.Maaşı iyi olanlar bu maaşın hakkını istiyor (yani uzun çalışma saatleri ve günleri),diğerleriyse oğlumun kreş masrafını ancak çıkartıyordu.Ben herşeye rağmen tam çalışmaya karar verdiğim anlarda ise oğlumu kreşe ya da bir bakıcıya bırakmak fikri beni caydırıyordu.Biraz pinpirikli ve kuralları olan bir anneyim, bu da işimi her noktada zorlaştırıyor.

İster istemez bu süreçte kendi işinin sahibi olma fikri insanın aklına giriyor.Eminim herkes bunu zaman zaman düşünür,hayal kurar.Benim içinse iş-ev-çocuk üçlemesinde herhangi bir gelişme olmadığı sürece bu durum ciddi ciddi beynimi meşgul etmeye başladı.Projeler hazırladım tamamen amatörce.Bazı yerlerle görüştüm franchising almak için.Fakat olmayınca olmuyor ya da herşeyin bir zamanı var ya da kısmet ; ne derseniz deyin.

Sonunda bir iş yapacaksam önce bu işi yapabileceğime kocamı ikna etmem gerektiğini farkettim.

-İyi bir iş fikri bul,gerçekten iyi olduğuna ikna et.

-Pazar araştırmasını yap,hazır donelerle karşısına geç.

-Muhtemel başarısızlık riskleri için alternatif planlar oluştur,soru işaretlerini bertaraf et.

-Benim bu işi altından kalkabileceğime inandır,hevesli ol,motivasyonunu kaybetme!

Hepsini birşekilde yapmama rağmen son aşamada başarılı olamadığımı görünce de bu konudaki isteğimi belgelendirmeye karar verdim.

Kosgeb'le tanışalım

Bunun için Kosgeb ile görüştüm.Hani şu geri ödemesiz 27.000,faizsiz geri ödemeli 70.000 tl kredi veren ve girişimcileri destekleyen kuruluş:)Kulağa(ya da göze) ne kadar hoş geliyor di mi?Ama maalesef madalyonun diğer yüzü pek öyle değil.Kimse kimseye "al şu parayı git kendine tutup tutmayacağı belli olmayan,hatta bu parayı işe yatırıp yatırmayacağın belli olmayan bir işe yatır." demiyor.Cebinde parası olan kişi gidip işini kuruyor.Bu arada projesini hazırlayıp, harcamalarını faturalandırıp Kosgeb'e götürüyor.Ortalama 3 kez geri gönderilen proje üzerinde gerekli düzeltme/eklemeler yapılıp geri gönderiliyor.Bu noktada da bir iş alanı gelişmiş.Proje hazırlayan danışmanlık şirketleri.Onlar artık birer profesyonel ve projeninizin kabul edilme olasılığını arttırıyorlar ve sizi uzun ve yorucu bir hazırlık sürecinden kurtarıyorlar.Maliyetleri konusunda kimileri 800 tl'den,kimileri 2000 tl'den bahsediyor.Bu süre sonunda proje kabul edilirse belirlenmiş bazı kalemlerde faturaların belirli bir miktarı size geri ödeniyor.(Danışmanlık şirketine ödediğiniz paranın da bir kısmı dahil)Yani önce harcayıp,sonra bir miktarını geri alıyorsunuz.Ticaret yapmayı düşünen biri için havadan gelecek 3-5 lira bile çok kıymetli olacağından bu bile çok cazip gelebilir.Bu noktada çıkabilecek muhtemel problemlerse Kosgeb'e güvenerek hareket etmekte yatıyor.Çünkü bütçeleri kapalı olduğunda ödemeleri geciktirebiliyorlar,ödenir denilen miktarın altında ödemeler yapılıyor vs.Bunlar benim internette araştırıp,alan kişilerle birebir yaptığım görüşmelerden edindiğim bilgiler.İşin aslını içine girdikçe öğreneceğiz.

Fikrim geldi ama nereden başlayacağım?
İşin aslına girebilmek için de önce işkur'a gidip işsizlik kaydınızı yaptırmanız gerekiyor.İşkur ve Kosgeb'in ortak çalışmaları olan bir Girişimcilik Kursu var.Bu kursu İşkur kendi belirlediği zamanlarda açıyor.Size bir sınav tarihi veriyorlar.O tarihte gidip yazılı sınava giriyorsunuz.Sınav test usulü."Bir davete katılsanız nasıl davranırsınız?a.davete katılmam. b.insanlarla sohbet ederim...." gibi sizin genel kişilik özelliklerinizi tanımaya yönelik ve "bir işte başarılı olmak için hangisi önemsizdir?a.bilgi .....d.ben başarısız olmam" gibi iş hayatına ne kadar hazır olduğunuzu tespit etmeye yönelik sorular var.Size 20 dak. süre veriyorlar ama okumanızda herhangi bir zorluk yoksa ve iyi-kötü biraz iş dünyası hakkında fikre sahipseniz zaten kolaylıkla 10 dakikada cevaplıyorsunuz.Sorulara verdiğiniz yanıtlarla bir puanlama yapılıyor ve ilk 25-50 veya katılanların sayısı doğrultusunda bir sayıda kişi kursu almaya hak kazanıyor.Kurs süresini onlar belirliyor.Kursda devamsızlık hakkınız yok.Ama zaten pek ciddi bir durum da yok.(Hocanın kendi itirafıdır.)Amaç size kursta birşeyler öğretip sizi hazırlamak değil,elinizde sertifika bulunmasını sağlamak.Diyeceksiniz ki para mı veriliyor?Hayır,hatta üstüne her ders günü için 20 tl harcırah alıyorsunuz ve kurs süresince sağlık sigortasından faydalanabiliyorsunuz.


Ben şu ana kadar bahsettiğim süreçlerden geçtim ve bugün itibariyle kursa başladım.Yaklaşık 80 kişi başvuru yapmıştı,ilk 25 kişi kursa alındı.Haftada 3 gün olmak üzere toplam 11 gün sürecek.


Pek yakında
Kurs ile ilgili izlenimler.
Kursiyerlerle ilgili anektodlar.

Beni çok güzel günler bekliyor.Hayallerim gerçek olacak,az kaldı;)

Mobbing'zedenin intikamı!

Hiç birinden gerçek anlamda nefret edip onu hayatınızdan çıkardığınız oldu mu?

Benim olmadı.

Hayatımda tek bir kişiden gerçek anlamda nefret ettim , ortak hayatımızı ona bıraktım ve ben o hayattan çıktım.

Aynı işyerinde benzer posizyonda çalıştığım bir hemcinsimdi bu.Pozisyon benzerliği yaptığımız işin aynı oluşundan,farklılığı müşteri portföyümüzün farklılığından kaynaklanıyordu.O deneyimi nedeniyle bir üst segmentteki müşterilere danışmanlık yaparken ben yeni girdiğim bu iş ve sektörde daha düşük gelirli müşterilere danışmanlık yapıyordum.

Aynı bölgede 4 bayandık.Birisi ofis çalışanı olmak üzere diğer üçümüz sabah ve akşamları ofiste biraraya gelip gün içinde bireysel çalışıyorduk.İlk zamanlar öğle yemekleri için telefonlaşıp buluşuyorduk ki ilk husumet bu sebepten doğdu.

Detaylara girmeye gerek yok,bu kişi özel bir mevzuyu işe taşıyarak mobbing denen olguyu tanımama neden oldu.Zaman içinde, aslında benzer konumlara sahip bu 3 bayan arasında, ismi lazım olmayan şahıs pozisyon gücünü diğerlerimizi ezmek için kullanmaya başladı.
Bayanın o zamanlar yeni yeni tanıdığım için anlamlandıramadığım bir karakter yapısı vardı.Son derece baskın bir kişiliği ve baskın olmakla ilgili takıntıları vardı.Şüphecilik had safhadaydı.Herkesi kendine rakip görür,terfi etmemizle ilgili kurduğumuz hayallerde bile ciddiyetle bunun imkansızlığından,zorluğundan vs. bahsederdi.
Zaten devamlı bir olumsuz eleştiri durumu  sözkonusuydu."Sen daha yenisin,sen bilmezsin,sen anlamazsın,müdür sana söylemez bana söyler,müdür sana izin vermez bana verir" şeklinde karşısındakilerin özgüvenini yıkmaya çalışırdı.Onu tanıyanlar aramızdaki bu husumetten ötürü taraf tutmak zorunda kalmışlardı ,müdürümüz bile.İşini iyi yapardı ne yalan söyleyeyim.Ben de yeni olmama rağmen türkiye çapında düzenlenen bir yarışmada derece yapmıştım.Ama bir müdür sırf bu sebepten çalışanları arasında ayırım yaparsa ya da olanları görmezden gelmeyi tercih ederse birini kaybetmeyi göze alması gerekir değil mi?Örneğin gevrek yerken ağzınızdan gayriihtiyari çıkan katırkutur sesler nedeniyle müdüre şikayet edilirseniz müdürünüz ne yapmasını beklersiniz?Müdür müdür müdür sorusu gereğince bizimki biz gerim gerim gerilirken "kızlar tartışmayın" demeyi yeterli buldu.
Ayrıca bu bayan pohpohlanmayı da çok severdi.Herkesin ona muhtaç olduğunu,onun çok iyi,çok başarılı,vazgeçilmez biri olduğunu söylemesini açıkça isterdi.Etmeyi redderseniz de sizinle alay etmekten hiç çekinmezdi.Ofis çalışanı ile sıkça dalga geçerdi ki kendisi aslında en yakın arkadaşıydı.Ofis çalışanı bayan mazoşist kişilik yapısı nedeniyle olsa gerek bu dominant teyzenin özel hizmetlisi olmuştu.Ayakkabılarını tamirciye götürdüğünü,kahvesini,çayını(ofis çalışanından kastım masabaşı çalışandır) yaptığını,sırtına masaj yaptığını,onun fotokopilerini çektiğini ve daha nicelerini gözlerimizle gördük.


Neyse efendim,sonuç itibariyle ben her sabah acaba bugün nasıl bir tartışma,nasıl bir gerginlik bekliyor beni diyerek işe gitmeye devam ettim.İşin kendi stresi bir yana yaşadığım bu saçmasapan,kadınsal çekememezlik gibi görünen ama daha önce hiçbir bayan çalışma arkadaşımla yaşamadığım stres gitgide dayanma sınırlarımı zorladı ve birgün müdürle anlaşarak istifa ettirildim-ettim.
Uzun bir süre o sıkıntılı günleri atlatamadım.Düşünsenize,"bugün hiç konuşmadan homurdanacaklar mı yoksa sudan bir sebeple laf mı sokacaklar,tartışma mı çıkacak?" diye geçen aylardan bahsediyoruz.Neyse ki aradan yıllar geçti ve ben unut-muş-tum.


Taa ki ismi lazım gelmeyen bu şahsiyetsiz şahsiyetin beni takip ettiğini görünceye kadar!
Blogumda iyi eğlenceler Aslı!
Ben her saçma ve kötü şeyde seni yadedip eğleneceğim çünkü:)
Tıpkı ayrıldıktan sonra sana ve özel yaverine kına göndererek eğlendiğim gibi!

Resim kaynak:http://www.edubilim.com/forum/isyerinde_duygusal_taciz_mobbing_nedir-t24970.0.html