Psikologdan vazgeçtim, mucize arıyorum;)

Pek sevgili,güzeller güzeli aile danışmanımız bakın üçüncü ve son görüşmemizde neler dedi:

"MMPI yani karakter analizi testini önceki görüşmemizde yapmıştınız.Sonuçlarını inceledim.Her ikinizin de klinik olarak herhangi bir sorununuz görünmüyor.(Burada ikiniz de deli değilsiniz demek istiyor.)
Karakter olarak siz Ebru Hanım oldukça dinamik,enerjik,yeniliklere açık,hatta aynı şeyleri tekrarlamaktan hoşlanmayan, sabırsız,çok çabuk ilginizi kaybedebilen,odaklanmakta sorun yaşayabilen,duygu ve dürtülerini kontrol etmekte zorlanan(burada da sen duygu kadınısın diyor),cesur,sosyalleşmede genellikle sorun yaşamayan,risk almayı seven ve sorunlar karşısında çok çabuk öfke nöbetlerine kapılabilen bir yapıya sahipsiniz.Eşiniz ise, sakin,değişimlerden hoşlanmayan,duygularını her zaman mantık süzgecinden geçiren(meğerse bizimki hiç romantik olmamış ki ben romantizm kalmadı derken hayal mı görmüşüm?),aile kurumuna,özellikle anne kavramına çok düşkün,kendini her zaman güvende hissetme ihtiyacı hisseden,risk almayı sevmeyen,yapıcı ve sorunlar karşısında duvar örme eğiliminde bir kişi.
              Ben incelerken kendi kendime güldüm,çünkü aslında burada iki uç karakter görüyorum.Birbirine tamamen zıt özellikler sözkonusu.Ancak bu demek değildir ki bu iki karakter anlaşamaz.Tersine kimi zaman birbirini tamamlayıcıdır.Her evlilikte sorunlar olur,her zaman her sorun çözülemez de.Önemli olan sevginin varolmasıdır.Sevgi olduğu sürece karakter özellikleri gözardı edilebilir vs.."

Terapi dediğin ...

Biz karşımızdaki medyum mu memiş mi diye düşünürken elimize birkaç kağıt tutuşturdu."Hadi bakalım o ilk kağıtta yazdığı gibi biriniz konuşmacı olsun,diğeri dinleyici" deyip bizi köpekbalığı havuzuna atar gibi attı birbirimizin kucağına.
Sen misin o kağıttaki gibi konuşmaya çalışan?Ben Türkçe'yi yeni sökmüş ama hala kelime dağarcığını geliştirmeye çalışan turistler gibi "ben,şey,kötü hissetmek,kem küm.." falan diyerek "sen" kelimesini kullanmadan,duygularımı anlatmaya çalışıyorum.Eşim de "seni anlıyorum" cümlesiyle başlayıp kendi cümlemi tekrarlayarak söylediklerimi anladığını ifade etmeye çalışıyor.Ama ben neler söylediysem, eşimin tekrarladığı şeyi ben mi söylemişim,vaay ben neler demişim der gibi bakıyorum öyle.
Tamamen kopuğuz.Aynı ikeanın alışverişe çıkan karıkocadan kadının "bu nasıl canım?" diye sormasıyla kocasının uzayda, boşlukta asılı kaldığı reklamındaki gibiyiz.
Derken kontrolü tamamen kaybettik ve sen'e ben'e bakmadan başladık cıvırdaşmaya.Kadıncağızın bizim iletişim konusundaki aksaklıklarımızı düzeltme çabası bir kenara,o seksi,ağır,buğulu konuşmasından,ses tonundan eser kalmadı.
"Ahaa" dedim içimden ,"sonunda kadını da bozduk,içindeki şeytan çıktı işte".
Sonra bir yudum su içti."Sabahtan beri konuştuğum için dilim damağım kurudu kusura bakmayın" falan deyip durumu toparlamaya çalıştı.
Ama ben izin verir miyim?Günlerdir kompleks etmişim onun yanında ezik gibi durmayı.Bu sefer ben karıştırdım ortalığı.
"Eşim zaten gereksiz buluyordu gelmeyi,muhtemelen bu bizim son gelişimiz" deyip hoop topu eşime attım.
Kadının buz gibi bakışları karşısında bizimkisi başladı " ee,sizin şahsınızla alakalı değil ama,kem küm.." demeye.
Danışman da "yok ben alışkınım,buraya kendi isteğiyle gelen hiçbir erkekle karşılaşmadım" demesin mi?
Konu bu eksende devam etti ve sonuçta biz helalleşip ayrıldık.
Ben çok eğleniyordum bu seanslarda ama bundan böyle eğlenceyi bedavalarda arıycam sanırım:)

Eşimle nasıl mıyız?Verdiğimiz para boşuna gitmesin diye olacak ki daha "özenliyiz".Yoksa işimiz mucizelere kalacak mazallah!

Çirkin psikolog aranıyor ;)

Geçtiğimiz haftasonu eşimle birlikte bir aile danışmanına gittik ilk kez.Oğlum doğduğundan beri birbirimize yabancılaşmamız,genellikle çocuk üzerinden yapılan tartışmalarımız ve son olarak bir tartışma neticesi birbirimize küsmemiz bizi bu noktaya getirdi.Aslında çok ciddi problemlerimiz olduğunu düşünmemekle birlikte iletişim konusunda rehberlik alabilmek için gitmeye karar verdik.Daha önce ben birkaç kez bireysel terapiye gitmiştim.(Kıçımın büyüklüğü tamamen yağmurla alakalıymış :))ahahaaa)Enterasan bir olay tabii bir yabancı ile özel şeylerinizi paylaşmak.(bknz:blog yazmak) Fakat blog yazmaktan farklı olarak burada yüzyüzesiniz,karşınızda profesyonel biri var ve üstüne para veriyorsunuz!:))
Aile danışmanı bayan (kısaca kendisine AD diyelim) çok hoş ve seksi bir hatundu.Açıkcası kendisini ilk kez görüyordum ve daha önce görmüş olsaydım sanırım onu tercih etmezdim.Düşünsenize,karşınızda derin yırtmaçlı bir etek giymiş ve devamlı bacak değiştirmek suretiyle bacak bacak üstüne atan* hoş bir kadın var; siz gözleriniz o bacaklara takılırken,arada bir duygulanıp, gözyaşlarınızı silip,akan burnunuzu çekiştiriyorsunuz!Kabus gibi:) 
Neyse ki sadece 1,5 saat sürdü bu acınası halim.Filmlerde olduğu gibi süremizin dolduğunu bir saat yerine muhtemelen sekreterin çaldırdığı, tek birkez çalan bir telefon haber verdi.Bu ilk seans bizi tanıma seansıydı.Çıkarken elimize bir test verdi evde yapıp bir sonraki seansa götürmek üzere.Dikkatle de tembihledi bizi birbirimize göstermememiz konusunda.Geçtiğimiz hafta eşinden habersiz eşinin cevaplarına bakan bir danışan ikinci seansa gelmeden kıyametleri koparmış."Şiddetli kavgalara sebebiyet verebilir" cinsinden özel sorular var içinde.Ben henüz cevaplamadım ama sorulara bir göz gezdirince eşimin beni suçlayabileceği karşılığında ise benim hık-mık etmeme neden olabilecek pekçok nokta gördüm:) Bu da acaba    şu AD 'na bir daha gitmesek mi diye düşünmeme neden oluyor tabii:)




Ya da ben de AD'na "Şöyle Hanım,psikolog kimliğinizi kullanarak o bacaklarınızı gözümüze sokmak ve bayan danışanlarınızı kıskançlıktan çatlatmak zorunda mısınız?" diye sorsam nasıl olur acaba?












*Temel İçgüdü-Sharon Stone diyorum,başka da birşey demiyorum...