Tatlı yorgunluk

Arog'un dinazorlu sahnesinde Cem Yılmaz'ın da dediği gibi "Çok yorgunum" diye başlayan bir yazı yazmayı bana da nasip ettiğin için çok şükür Allahım!:)
Tamam, tam olarak böyle bir cümle kurmadıysa da temayı doğru yerde kullandım ama değil mi?

Haftasonu 2,5 yıldan sonra ilk kez eşimle başbaşa bir tatil yaptık ve ilk kez oğlumdan ayrı bir gece geçirdim haliyle.Zor olduğunu söyleyemiyeceğim :) Ama her anımızda aklımızdaydı fiziksel olarak yanımızda olmasa da.Gece uyanıp üstünü örtmeye kalktım bir an hatta:)

yazları böyle güzel görünen bir yerdeydik:)

Bu hafta da 8 mart emekçi kadınlar günü nedeniyle belediye tarafından bir el emekleri panayırı kuruldu.Ben de pasta ve kurabiyelerimle bu etkinlikte yerimi alıyorum 2 gündür.Yoğunluğum ve yorgunluğum da bu sebepten.Çalışan anne olmak zor işmiş:)) Tahmin edebiliyordum ama yaşamak farklı tabi.Ev işleri bir yandan,çocukla ilgilenmek bir yandan, panayıra hazırlık bir yandan,spor bir yandan,boyun fıtığım kudurdu yine.Ama uzun zaman sonra böyle bir hareketlilik bana ruhen çok iyi geldi.Yorgunluk dinlenmekle geçer nasılsa...

         

Güzel haberlerden bir diğeri ise bu panayırın her ay tekrarlanacak olması.Dolayısıyla hem ismimi duyurma şansım olacak hem de sıcak parayı döndürme.Bir de tabii kent konseyi kadın meclisine girdim ki asıl eğlence burada olacak.Şu siyasi örgütlenmelerde ya da sivil toplum kuruluşlarında meydanı boş bulan,sesi çok çıkan arkasına bir rüzgar alıp herkesi sürüklüyor ve gerçek ihtiyaç sahipleri ya sürüye uymak zorunda kalıyor ya da mağdur olmaya devam ediyor.Buna net bir örnek daha dün açılışta yaşandı.
 

Şu kent konseyi kadın meclisi başkanı hanım organizasyonda yaşanan problemler nedeniyle oraya el emeklerini sergilemeye ve üç beş kuruş kazanmaya gelmiş kadınlara avaz avaz bağırıp emeğe saygısızlıkla suçladı:) şaka gibi sahneler izledik ve meydanı böyle kadınlara bıraktığımız için suçu biraz da kendimizde aradık.Yaşadığımız toplumun  küçük bir kesitiydi gördüğümüz.Yönetenleri ve yönetilenleri güzel özetliyordu.
Biraz gaza geldim açıkcası ve dünyayı değiştirebileceğini sanan  Don Kişotluğa soyundum:))

Ayrıca şu ev kadınlarının üretime katılmasını sağlayacak panayır fikrinin daha geniş kapsamlısı tam 1 sene önce üzerinde bolca düşündüğüm bir projeydi ama bu elitler takımına ulaşmak imkansız olduğundan randevu alma aşamasında takılıp kalmıştım ve hevesim kaçmıştı.Fikir bende,enerji bende, daha ne olsun?

Bacaklarımda kas ağrıları,boynumda fıtık ağrısı ve gözkapaklarımda yerçekimine yenik düşme durumu var ama keyfim yerinde...Keyfimin keyfini çıkarıyorum  kısaca.

Ev hanımının günlüğü vol.2

      Melankoli denince aklıma gelen 2 parçadan biri..

        "Faithless featuring Dido - One Step Too Far "

Koltuğa oturduğum zaman ağrı hissetmek isterim ben.Kalçam,bacaklarım,kollarım,mümkünse karnım.Şöyle bir ohh çekeceksem gerçekten hissederek olmalı bu."Ohh ne mutlu bana; çok çalıştım,çok yoruldum,dinlenmeyi hakketim" tarzında.İş hayatında çalışırken hissettiğim ağrı genelde strese bağlı baş ağrısı olurdu ki bundan nefret ederdim-hala da ederim:)Ama ev hanımı olunca hergün o kadar çok temizlik yapılması gereken yer oluyor ki, çalışan yerlerim vücut kaslarım oluyor, başım dinleniyor.

İçimde bir gündelikçi canavarı varmış da son zamanlarda keşfettim ben.Evimin nankörlüğünü o canavarı serbest bırakarak cezalandırıyorum.Birgün ya ayağı kayıp düşerek,ya da deterjan solurken ölecek o canavar.Ev yine evliğini yapacak; yaşanan her an kirlenmeye devam edecek..

Ev hanımının günlüğü vol.1

Hatırlayanlar ellerini kaldırsın!

"First time,first love"

 "Ev hanımları bilir.." bidibidibidi diye bir reklam var ya,ben de öyle başlayayim istiyorum."Ev hanımları bilir", günün en güzel saatleri çocukların uyuduğu saatlerdir.Çünkü ancak o zaman ev hanımı kişisi insani ihtiyaçlarını karşılamak için fırsat bulur.Yemek yer,banyo yapar,uyur,sevişir hatta bazen tuvalete ancak gider vs.Ben de an itibariyle hem küçük hem büyük çocuğumu uyuttum,insani ihtiyaçlarımı giderdim hatta artık lüks sayılabilecek bir sınırdan geçtim.Bir elimde bitter çikolatam,diğer elimde kolam, günün yorgunluğunu unutuyorum.