Geçtiğimiz haftasonu enterasan haftasonlarımdan biriydi.Hayatınızda çok büyük değişiklikler yapmasa da ruh dünyanızda bazı taşları yerinden kıpırdatan zamanlar vardır ya,öyle bir zamandı işte.
Daha önceki bir yazımda bahsettiğim, yemeklerine sevgisini katıp, yiyeni 1 yemeyeni 1000 pişman eden akrabamız vefat etti.En son o bahsettiğim olayda görüştüğümüzü düşünürsek tam tamına yıl olmuş görüşmeyeli.Ben vefat olayını duyunca ne yalan söyleyeyim hiçbirşey hissedemedim.Evine başsağlığına gittiğimde bile o en son anımız gözümde canlandı ve ben yaşlı gözlerle ona methiyeler düzen kızına bile o anıyla dolu gözlerimle bakakaldım.Hatta vefat haberini aldığımda plajdaydım ve oğlumla şakalaşıp onu yüzdürme çabalarıma devam ettim duyarsızca.
Bir arkadaşımdan aldığım haberse bu ölümden daha çok etkiledi.Sabah test yaparak hamile olduğunu farkediyor,öğleden sonra doktor kontrolüne gittiğindeyse fetusun 3 gün önce karnında öldüğünü öğreniyor.Şaşkınlık,sevinç,üzüntü ve acı dört mevsim gibi arka arkaya tek günde yaşanabilir mi sorusunun cevabıydı bu.Bebeğin sağlıklı olmadığını söyleyerek teselli vermeye çalıştım ama beni bile oldukça etkiledi ne yalan söyleyeyim.
Bu haberler arasında dediğim gibi ben plajdı,denizdi,kuzenler,aileler derken olmam gereken yerde, yapmam gereken şeyleri yaptım.
Aşağıda da haftasonuna girmeden yaptığım güzellikleri göstereyim de şu melankolik havayı dağıtayım bari.(Melankoliyi bir tek ben mi hissediyorum yoksa?)
Daha önce yaptığım o
"ilk reçel" denemelik olduğu için henüz yaz bitmeden bitmeye yüz tuttu.Ben de yeniden çilek alıp bir kavanoz daha yaptım.Ama püf noktası olarak içine katılan tereyağını birazcık kaçırdım sanırım,yerken ekmeğe yağ sürmeye gerek kalmayacak:)
Bir de dolapta bir haftadır bekleyen ve çürümeye başlayan meyveleri (şeftali,erik,kiraz) bir tencereye koyup kaynattım.Bu arada kiraz saplarını yazın biriktiririm ben.Ödem sökücü özelliği nedeniyle kurutup kışın ıhlamur ya da bitki çaylarına karıştırırım.
Kaynamaya başlayınca şekerini ilave ettim,komposto yapar gibi.Köpüklerini aldım ve vitaminini fazla öldürmeden ocağı kapattım.El blenderında (ingilizce kelimelere türkçe takı getirmekten nefret ediyorum.özellikle yazılı olunca gözüme çok batıyor.Blenderın(!) türkçesi ne ola ki?) hepsini ezip,karıştırdım.Bu işlemi yüzeyden yapmak gerekiyor yoksa aleti kırmak mümkün çekirdeklerden ötürü.(Çekirdekler dibe çöküyor)Sonra süzgeçten geçirip suyunu şişelere doldurdum.Buzdolabımda artık meyvesuyum hazır.Yaz günlerinde hem misafirlere,hem kendime mis gibi,buz gibi,taze,organik meyvesuyu!:)
.JPG)
.JPG)
