Bir fenomenin çöküşü

Kaybolan gömlek fenomeninde bugün sona geldik.Sabah eşim bir gömleğin daha kayıp olduğunu farkettiğini söyledi.Toplamda 5 gömlek  sırra kadem basmıştı ve bu konunun geçmediği günümüz yok son zamanlarda.

Gün içinde ütü yapmaya karar verdim ve ütüleneceklerin olduğu sepeti boşaltınca en dipte bu kayıp gömleklere rastladım!Altın bulsam bu kadar sevinir miydim acaba diye de düşünmeden edemedim.

Bir hevesle onları da ütüledim ve eşimi aradım:

-Akşam sana büyük bir sürprizim var,sen de hakkını ver bana bir sürprizle gel.

dedim.

Akşam elinde bu çiçeklerle geldi ve merakla ne olduğunu sordu.Gömlekleri gösterdim,bu sefer de nasıl oldu da o sepete baktığı halde bunları göremediğini tartışmaya başladık:)

Sonuç:

1.Herşeyin bir açıklaması vardır.

2.Erkekler gözlerinin önündekini bile görememe becerisine sahiptir.Bu gerçeği unutmamak ve birşey kaybolduğunda onun baktığı yerleri tekrar kontrol etmek gerekir.

3.5 gömleğin değeri bir buket çiçekse ben bundan böyle gardrobu kaybetmeye başlasam iyi olur :)

Kayınvalidemin yemek adetleri

Bizim evde yemekler bana aittir.Eşim bırakın yumurta kırmayı,dolapta yumurtanın yerini bile bilmez,bulamaz.Bekarken bir kere bana makarna yapmıştı,o da lapa olmuştu ama tabii o sıralarda bu çömezlik durumu bile ayrı bir sempatik geliyordu.Zamanla artık bana yapabileceği en büyük sürpriz veya hediye yemek hazırlaması haline geldi ki sanırım bunu göremeden göçücem bu dünyadan:)

Her yiğidin bir yoğurt yiyişi olduğu gibi her kadının da bir yemek yapışı vardır.Ama evlenince erkek kısmı genelde annesinin yaptığı gibi yemekler yemeyi bekler/ister.(Eğer annesi bu konuda ortalamanın altında değilse)Bizde de böyle bir durum vardı,ben zamanla kayınvalidemin yapışını gördüm,öğrendim.
Örneğin patlıcan silkme denen bir yemek vardır,patlıcanlar uzunlamasına doğranır.Bizimki asla öyle yemez."Annem bunları halka halka doğruyordu" der,bir dahakine öyle yapmazsan "anneme bir dahaki görüşmenizde sorsana bu patlıcanları nasıl yapıyormuş,seninki öyle olmamış" der.Hala laf anlamıyorsan da "yine mi bu yemek,bir daha yapma bu yemeği bıktım" der.Dolayısıyla bir süre sonra lafını ikiletmeden tıpış tıpış öğrenirsin "annesi" nasıl yaptıysa öyle yapmayı...

Bir de tabii onların mutfağında olmayan yemekler vardır beşamel soslu,değişik baharatlı vs.Bizimkisi her fırsatta anlatır mesela eşe dosta şu anımızı:
-Birgün aç bilaç işten eve gelmişim."Hanım çok açım hemen yiyelim" dedim.Önüme br tabak koydu bembeyaz,üzerinde erimiş ve hafif kızarmış kaşar peyniri,dumanı üstünde."Allah" dedim içimden,kesin altında tavuk,mantar  falan var.İştahla çatalı daldırdım yemeğe.Ama çatal hızla girdi,tabakta yumuşak birşey var belli ki.Tavuk olsa bu kadar kolay girmez,"ne bu aşkım?" diye sordum."Sürpriz" dedi.Ağzıma bir attım çatalı ki ne olmaya görsün?KARNABAHAR!"Ne bu yaaa?" diye sordum yeniden."Karnabahar graten" dedi.Öyle de açım ki mecbur yedim,yoksa yencek gibi değil,karnabahar yenir mi ya???
İşte eşimin ağzından yaşanmış bir olay.O gün bugündür beşamel sosu gördü mü neyin grateni diye soruyor ki ben de bir daha karnabahar grateni denemedim:)

Ama kayınvalidem öyle değil tabii.Kayınpederimin deyişiyle Bolu'lu ahçılardan daha hamarat.Çok standart yemekleri vardır mesela:

Yaprak sarma(Hobi olarak sarar.O gün yapacak bir işi yoksa sarar,dolaba kaldırır mesela.Yaprak zamanı her hafta,diğer zamanlarda ayda bir yenir.Küçük parmak kadardır ama,incecik)
Dolma(Fırında yapar  ve genelde biber dolma,domates dolma yapar,en fazla 2 haftada bir yenir)
Saç böreği(Ispanak zamanı ayda bir mutlaka yapar.Seremoni halindedir.Bütün aile toplanır,öyle yenir)
Çızdırma(Isırgan ve mısır unundan yapar.Ben çok severim,bana sık sık yapar sağolsun)
Et köftesi(Kurban bayramı ertesinde kurban etleri ile genelde kahvaltı için mısır unu ile karıştırarak kızartılır.)
Pirinç Pilavı(Her yemeğin yanında standart vardır.Sadece sarma ve dolma varsa pişmez.Genelde nohutludur)
Kızartma(Yaz aylarında gün aşırı yapar.Odun ateşinde pek güzel olur ne yalan söyleyeyim.Sarımsaklı yoğurtlu ve domates soslu hmmm)
Çingen Pilavı(Yaz aylarında yine ara öğünlerde ya da yemek pişiremediği durumlarda yapar)
Kalburabastı(Kaçınılmaz bayram tatlısıdır)
Kıvrıma ve turşu(bknz: kayınvalidemin bayram adetleri)

Baharat olarak sadece tuz ve karabiber kullanır.Et yemeklerinde kimyon,kekik,biberye vs. asla kullanmaz.Cacıkta nane,dereotu,sütlaçta tarçın asla kullanmaz.Sarma ve dolmada da asla.

Modern yemeklere veya henüz tatmadığı yemeklere karşı önyargılı ve tutucudur.Mesela "hünkarın bile beğendiği" yemeği benim kayınvalidem beğenmez.İslim kebabında patlıcanlar açılmasın diye tutturulan kürdanla alay eder,"kürdanlı yemek yapma kızım" der onları yemeğe davet ettiğimde.Restoranda ortaya standart olarak konulan turşuyu garsona zorla kaldırtır "Ben turşu yemem" diye.

Aşure ayındayken de kazanla aşure yapılır ki,hazırlıklar bir hafta öncesinde başlar.Sabah ezanıyla kazan ateşe oturtulur.

Mutfak disiplin işidir.Kayınvalidemde de bu disiplin fazlasıyla mevcut.Üstüne bir de zevk,istek,el becerisi, deneyim ve damak tadı girince tadından yenmiyor gerçekten.Allah uzun,sağlıklı ömür versin,daha öğreneceklerim var:)

Dedikoducu tivitci

 

Twitter kullanmayı pek sevmiyorum, nedense alışamadım.Benim için güncel haberleri,dedikoduları takip etme aracı sadece.Tivit atmaktansa okuyanlardanım kısaca.
Takip ettiklerim arasında Dr.Erol köse de var ki dedikodunun hası kendisinde.Kavgalı olmadığı,sataşmadığı adam kalmadı.Bugün arasının iyi olduğu kişilerle de çıkarları çatıştığı an ters düşebilir hemen.Ben de itiraf ediyorum magazin dedikodularını,kavgacı ve belden aşağı vuran insanları izlemeyi oldum olası seven biriyim.Bu insanlar sayesinde insanların ne kadar küçülebileceğini,gerçek yüzlerini daha iyi görebiliyorum ve adrenalin de hoşuma gidiyor.Evet çok iğrenç biriyim ama gerçek bu.
Bu Erol Köse de twitterı bu amaçla pek şahane kullanıyor.Murat Boz evliymiş,askerden kaçmış,Hülya avşar şehit haberlerinde başsağlığı dilememiş,bilmemkimin eli bilmemkimin cebindeymiş,eski yattığı yeni yattığını kendi yeni yattığı kişinin yanında dövmüş,yeni yattığı o eski yattığının yeni kankasıymış ,ıvırmış zıvırmış.
Beynimin uyuşmasını seviyoum sanırım,çünkü yazarken bile hissettim o uyuşturucu hissi.
Ama twitterı ne zaman açsam Erol Köse'nin kendisini öven izleyicilerinin tivitlerini retweetlediğini görüyorum ve bütün sayfa bununla kaplı oluyor.Artık bay gelmiş durumda Erol Köse'nin 'ne kadar cesur, korkusuz, açıksözlü' biri olduğunu okumaktan.
Takip etme olsun bitsin,kafanı değiştir,boş işlerle uğraşma gibi sözlere yorumlar kapanmıştır:)
Yaşasın dedikodu!