Sarı saçlarımdan ben suçluyum kabul!

Saçlarım senelerdir röfleli.Bir dönem turuncu,kızıl,siyah,kestane girişimim oldu ama sarı benim rengim.Sarının saçta yarattığı güzelliği diğer renkler nadir veriyor aynı zamanda zararı da tabii.

Sırf şu sarı saç merakım yüzünden neredeyse 20 yıldır saçlarımı uzatamıyorum çünkü uzamıyorlar.Ne zaman kuaföre gitsem saçlarımın kesilmeye ihtiyacı olduğunu söylüyorlar.Kuaförler saç kesmeye bayılır tamam ama 2 ay önce kesilmiş saç için yine kesim öneriyorlar haklı olarak.Çünkü saçlarım barbie bebeklerin keçeleşmiş saçları gibi oluyor hemen.

Kuaförün bunun için önerisi saç bakımı oldu.Ancak bu iş de oldukça maliyetli.Boya,röfle,bakım derken ben kuaföre 150 tl bayılıyorum 2 ayda bir.Harcadığım 4-5 saatlik zaman da cabası.

Artık kuaförlere savaş açtım ve evde kendi bakım-boyama işlerimi kendim yapmaya karar verdim.

Bunun için takip ettiğim bir blogda nasıl boyayacağıma dair bilgileri aldım.İşte o blog:

http://yaseminindiktikleri.blogspot.com.tr/2012/11/platin-sari-ve-sac-boyama.html

Bakım içinse dün Watsons'dan iki ürün aldım.Keratinology serisinden biri saç maskesi,diğeri bakım serumu.Profesyonel bakım ürünleri kadar iyi sonuç verirler mi bilmiyorum ama bu şekilde maliyetinin daha ucuz olacağına eminim.Biraz daha uzun süre,daha sık kullansam bile daha avantajlı olurum gibi geliyor.

Bakım deyince de aklıma geçenlerde yaptığım avokado sosu geldi.Avokado,sarımsak,limon ve zeytinyağından hazırlnan bu sos aslında çok lezzetli olabilirdi ama benim sarımsak konusundaki açgözlülüğüm ve sarımsakların acımasızlığı nedeniyle yenmekten çok uzak bir şey oldu:) Hiçbişeyi dökmeye kıyamam; ben de aldım saçıma sürdüm maske niyetine...Saçlarıma faydası olur muydu bilemiyorum ama sarımsak kokusunun yoğunluğu ve zeytinyağının kalıcılığı nedeniyle şampuanı her zamankinden fazla kullanmak zorunda kaldım ve evde hazırlanan maskelerin bu dezavantajını hatırladım yeniden :)

Bakalım Keratinology bana umduğum olumlu sonuçları getirebilecek ve kaynak yaptırma masrafından kurtarabilecek mi? :)

Küçük Peppem Keloğlan oldu

Bizim zamanımızda Tweety'ler ,

  Tom ve Jerry'ler,

Mickey Mouse'lar,

Bugs Bunny'ler,

Tasmania Canavarları 

vardı.Clementine'i söylemiyorum  bile,hala müziği kulaklarımda tüylerimi ürpertmeye yetiyor:)Günümüzdeyse bir Peppe çılgınlığı almış başını gidiyor.Tabii bizim ufaklık yaşı gereği henüz Peppe sevdalısı ama yaş büyüdükçe Ben 10'ler  vs. başlayacak.

Yeri gelmişken,geçenlerde bir arkadaşın evine gittik.Oğlu tam bir çizgi film karakteri:) Kendini süper kahraman zannediyor.Sırtında 2 kolu daha olduğunu,yemek yerse o kolların büyüyebileceğini; boş havuza atlarsa çakılmadan uçabileceğini falan sanıyor.Bu şekilde birkaç vukuatı da olmuş tabii.Bizim yanımızda da, eve dönmemize birkaç saat kala, topun üzerine çıkıp "baba bak Ben 10 gibi nasıl çıkıyorum?" derken düşüp kolunu çıkardı.Apar topar hastane,acil servis,çığlık,kıyamet derken neyse ki ameliyata gerek kalmadan kolunu taktılar yerine.Ama burnumuzdan geldi tabii son dakika.Bu arkadaşla da biz birbirimize pek yaramıyoruz ya neyse, bu başka bir post konusu olur...

Ne diyorduk?Ha evet Peppe sevdalısı bizimki.Bazen sabaha karşı 4-5 gibi uyanıp televizyonu açmaya çalışıyor gözleri yarı kapalı bir halde.Ki ben -mükemmeliyetçi anne- televizyon izlemesine karşı olmama rağmen baba bir televizyon bağımlısı olduğu için çocuk da maalesef ister istemez televizyon batağına ucundan kıyısından bulaştı.Gerçekçi olmaya çalışıp ben de günde yarım saat kadar izlemesine izin veriyorum,yanında ben de otururken.Peppe allahtan masum bir çizgi film.Gerçi masum derken bugün şöyle birşey de (http://cafemystic.blogspot.com/2012/03/bilincalt-kodlama-ve-subliminal-mesaj.html) okudum, artık kendimden bile emin değilim.(Bilinçaltı mesajları arasında "benim annem bitanedir,canım annemdir" diye şarkılar söylüyor olabilir miyiz?)

Neyse yaa,yine dağıttım konuyu.Bizimki Peppe'nin folklor oyunlarına ve müziklerine hayran.Zaten daha doğmadan müzik dinleyen bir bebek olduğu için herhalde müziğe ilgisi oldukça fazla.O da Peppe ile birlikte dans ediyor, el çırpıp,tempo tutuyor,müzik başlayacağı zaman heyecanlanıyor,bitince alkışlıyor kendini.Ben de "Küçük peppem" diye hitap edince pek hoşuna gidiyor ya da bana öyle geliyor:)Fakat benim "küçük Peppem" dün itibariyle anne-babasının saç konusundaki anlaşmazlığına kurban gitti ve saçları 4 numara olacak şekilde kesildi.Artık kendisi bir ...

Ah benim keloğlum,keleş oğlum, ara sıra başını elliyor,bişeyler anlatmaya çalışıyor sanki saçlarım nerede der gibi:)2 yıllık ömründe hiç bu kadar saçsız olmamıştı.Neyse ki bu gibi durumlarda söylenen bir klasik vardır:

Nasılsa uzar,kökü bizde değil mi???