Ca 19-9 sorunsalı

Endometriyosiz teşhisi ilk defa 2005 yılında kondu bana.Yani yumurtalıkta çikolata kisti.Regl ağrıları en büyük şikayetimdi.Derken bu kist kendiliğinden patladı,"kurtarın ölüyorum" diye bağırttı beni saatlerce.Evlendim,çocuk sahibi olmaya karar verdiğimde en büyük korkum bu kistin neden olabileceği kısırlıktı.Çok şükür değilmişim.Doktorum bir mucize olduğunu ve kistin yokolduğunu müjdeledi.

Sene 2014'e geldiğimde ,hatta yılın ilk gününde, bu kistin bir yerlerde mikroskobik olarak varlığını devam ettirdiğini ve bu süreçte büyüyüp serpildiğini öğrendim yine ağrılar içinde.Meğerse benimle mezara kadar gidecekmiş.Kistin tanısını koymakta kullanılan tümör markerları var ca 125 ve diğerleri.Bu markerlar yüksek olduğunda ve ultrasonda da tipik görüntüyü gördüklerinde emin oluyor doktorlar.Tedavisi doğum kontrol hapları.İlaç tedavisiyle bu tümör markerlarının seviyesinde düşüş olmaz ya da kistin boyutlarında küçülme olmazsa ameliyata karar veriyorlar.

Gelelim mevzuya.
3 hafta önce bu tümör markerlarına baktırmaya gittim kontrol amaçlı.Doktorum "e hadi bakmışken bütün ca'lara bakalım" dedi ve hepsini istedi kan tahlilinde.Çıkan sonuçlarda tüm markerlar yüksekti.(Kistle doğrudan bağlantılı ca 125 değerlerinde düşüş olmasına rağmen)Sonuçları doktoruma götürdüğümde ca 19-9
un yüksekliği ilgisini çekti ve mide ve bağırsak sorunu yaşayıp yaşamadığımı sordu.Bildiğim herhangi bir sorun olmadığını söylediğinde de bilmediğim birşeyler olabileceğini söyleyerek beni dahiliyecilere gönderdi.
Bu arada bizde ailesel tip 4 hiperlipidemi denen bir hastalık  da var,yüksek trigliseridle kendini gösteren.Benim trigliserid değerlerim de yüksek olduğu için kolesterol düşürücü ilaç kullanmaya başladım.Birkaç sene önce bunu ilk kez teşhis eden doktor beni acil hastaneye yatırmıştı pankreatit riski nedeniyle.Neyse konuyu dağıtmayayım; ben yine buna bağlı olabileceğini düşünerek gittiğim dahiliyeciye durumu anlattım.

Pankreatitden şüphelenirken...
Doktor başladı tahliller,ultasonlar,mr lar istemeye.Ne arıyoruz derken bi baktım pankreas kanseri araştırılıyor bende.Kanser kelimesi; erken teşhisi hayat kurtarır falan bana inandırıcılıktan uzak; ölümü çağrıştırıyor zaten.Daha geçen hafta sapasağlam girdiği bel fıtığı ameliyatında akciğer kanseri olduğunu öğrenip 2 ay içinde ölen bir tandığımızı ve nicelerini de duyup bildiğimden kemoterapinin kanserden daha öldürücü olduğuna inanıyorum bilimsellikten uzak olsa da.
Dolayısıyla aldı beni bir telaş.
İnternetten bakıyoruz bu ca19-9 hep pankreatit,pankreas kanseri ile ilişkilendirilmiş.Bu da paniğimizi arttırıyor.Bir yandan inanmak istemiyor insan.Ailede her türlü genetik bozukluk olabilir ama bildiğimiz kanser hastası hiç yok diye kendi kendini telkin ediyor.Moral çok önemli,moralini yüksek tut diyorsun.Böyle bir bekleme zamanında anne olmak daha da zormuş.Çocuğumun yüzüne bakmak ağlamak için yeterli oluyor ama ona karşı gülemeye çalışıyorum.Benden sonra nasıl olur,çocuğumu kime emanet ederim diye düşünceler,düşünceler...

Çok şükür bir hafta geçti ve sonuçlarda herhangi bir kitle vb. rastlanmadı.Ama bu yüksek değerlerin bir açıklaması olmalı,kanser değilse ne?Pankreatit seçeneği de zor görünüyor çünkü pankreas boyutları normal falan filan.
Doktorların en son yorumu bütün bu ca değerlerini yumurtalığımdaki o ismi güzel kendi ceza kistin yükseltiyor olabileceği.Şimdi hepsinin takibini yapıcaz ve bakalım suçlu kimmiş görücez...

Demek ki neymiş? Sağlık herşeyin başıymış ;)

Bir ben,bir kitap,bir vatan millet sakarya

Hastalık da,dert de, keder de hep umutsuzluktan oluyor anacım.Hoppala paşam malkara keşan ne alaka diyebilirsin.Misal; ben 21 aralığa kadar ne kadar sıkılsam da bir amaç uğruna oturdum ders çalıştım,kafamı oraya yoğunlaştırdım,spor  yaptım vs. çok da mutluydum.Sınav bitti,hastalıklar başladı,ben de yine bi can sıkıntıları bi can sıkıntıları...Amaç lazım insana,amaç!Hergün bir amaç uğruna plan yapmalı ve uygulamalı.

Bugün bomba gibiyim yine.Çünkü sabah yürüyüşüme başladım yeniden.Ardından sınav sonuçları açıklandı,kazandığımı öğrendim.bknz: ta ta ta taaammmm

Artık C sınıfı İsg uzmanı var bu blogda!Peh peh peh,sanarsın ki Microsoft Yazılım uzmanı!:) Olsun,emek verdim,kazandım,bundan güzeli var mı?

Birkaç gün daha aylaklık yapıp yeniden B sınıfı için ders çalışmaya başlıycam.O da Şubatta.İzleyeceğim birkaç film, okuyacağım kitap ve yazacağım birkaç yazı var:)

Kitap demişken bahsetmeden geçemiycem.Yılmaz Özdil'i seversiniz,sevmezsiniz ama Beraber yürüdük biz bu yıllarda kitabını mutlaka bulun biryerlerden,mümkünse satın alın ve okuyun.Çünkü gerçekten çocuklarımız büyüdüğünde nasıl yıllardan geçtik,neler gördük,neler yaşadık,bilmeleri adına bu kitabı onlara saklamalıyız diye düşünüyorum.Çünkü insanız,çünkü unutkanız,çünkü iyi niyetliyiz,çünkü safız aslında.Bazı şeyleri bilsek de tablonun genelini görebilmek ve kronolojik olarak yaşanan her ayrıntıyı ardarda hatırlayabilmek insana kocaman bir " vaaay  beeee" dedirtiyor.Bu halkın nasıl ezildiğini,bölünüp parçalandığını,vatan,millet,din gibi hassas ve özel duyguların nasıl köreltilerek ayaklar altına alındığını,kin,nefret gibi duyguların topluma nasıl yayıldığını,bunlar olurken de tüm yaşananları nasıl normal gibi görmeye başladığımızı unutmayalım,unutturmayalım!

Çok doluyum aslında bu konuda ama Yılmaz Özdil çok ustaca anlatmış zaten,belgeleriyle onu okuyun yeter...

Yeni yıl gelmiş hoşgelmiş, ley ley lümü lümü ley!

2013 bir an önce bitsin gudubet bir yıldı diyenler isim ve adreslerini bıraksınlar lütfen, birşey deniycem üstlerinde!!! Zira 2014 geldi de çok mu iyi oldu sanki?2014 geldi,bana da gelenler geldi.Şöyle anlatayım...

31 Aralık sabahı gece için hala bir planımız yoktu ailecek.Plan yapmak için ne bir isteğimiz ne de halimiz vardı gerçi.Aile boyu grip salgınının pençesine yakalanmışız da henüz sinyalleri algılamaya çalışıyormuşuz meğerse.Madem evde oturuyoruz annemi çağıralım bari,beraber pinekleyelim dedik.Annem de çılgın yılbaşı partisi randevularını iptal edip(!) bize geldi sağolsun.Ben kalan son enerjimle akşam için biraz hazırlık yaptım ve yemeği yediğimiz gibi uyuyakaldım:)Geceyarısı yaklaşırken kaldırdılar beni...

Kısa keseyim,grip nedeniyle yedi uyuyanlar gibi ne kadar uyudum ne kadar uyanıktım hatırlayamayacak kadar zihnim bulandı.Beni uyandırıp ilaç içirdiler,yatağıma yatmamı önerdiler(oturduğum her yerde uyuyabilme özelliğinde olduğunmdan),arada bi ateşim olduğunu konuştular kendi aralarında falan.Ertesi gün öğleden sonra eşim zorla acile götürdü iğne yaptırdı.Sağolsun o iğne sayesinde daha kesintisiz uyuyabildim sonra:)
Asıl eğlence akşam başladı.Yani şimdi idrak edebildiğim kadarıyla 1 Ocak gecesi.Gece saat 23.00 sıralarında bir karın ağrısı başladı ki sanırsın karnıma Alien girdi, karnımı yarıp çıkmaya çalışıyor.O gece acilde geçti yine,morfinnnn diye bağırarak...
Bunu da kısa keseyim: Endometriyosiz denen bi meret var ki kendisine hiç de yakışmayan tatli,türkçe çikolata kisti ismini koymuşlar.Çikolatadan soğutur insanı o derece...İlaç tedavisine başladık,bazı değerleri takip edicez.Düşerse ne ala,düşmezse ameliyatla alınacak.

İşte 2014 böyle güsseeell başladı benim için!H3n1 ve çikolata kisti yeniyılın ilk sürprizleriydi.Allah beterinden korusun diyerek önümüzdeki maçlara bakıyoruz.

Bu arada geçen sefer yazmayı unutmuştum.Eşimin ablası bir süredir koruyucu aile olmaya çalışıyordu.Çocukları olmadığı ve yaşları da ilerlediği için bebek değil ama biraz daha büyük bir çocuk istiyorlardı.Yılbaşından önce çok güzel bir gelişme oldu ve uygun kriterlerde bir çocuk çıktı.15 günden fazladır çocuk görümcemlerde.Adı Cemre.6 yaşında bir kız çocuğu.Fakat davulun sesi uzaktan hoş gelirmiş misali görümcem maalesef pişman oldu.Çocuğa alışamadı bir türlü.Hani doğum sonrası depresyona giren bazı kadınlar nasıl kendi çocuklarını bile kabul edemez ve sevmezse görümcemde de böyle bir durum var.Çocukcağıza hiç ısınamadı,sarılıp sevemiyor bile.İnsanın içi parçalanacak.Cemre  ise anne,baba diyor başka birşey demiyor onlara.Ama tabii bu zaten bir deneme süresiydi.Hem çocuğun hem de ailenin alışması için.Maalesef deneme süresi fazla uzamadan,çocuğun daha fazla alışmasına fırsat tanımadan sanırım vazgeçecekler bu işten:( Senelerdir o kadar çocuk isteyen insanların böyle bir psikolojiye girmesini izlemek gerçekten çok ilginçti.En doğrusunu yapmalarını umarak herkesin hakkında hayırlı olmasını diliyorum.

Allah hepimize sağlıklı,sevdiklerimizle
bir yıl versin...