içimde uçuşurken kanatlarına kramp giren kelebekler

İçim öyle kıpır kıpır,öyle heyecan dolu ki oğlumu uyutmak ve hatta şu an yazı yazmak bile zaman kaybıymış gibi hissediyorum.Hemen kalkıp işe koyulmalıymışım gibi.

Diğer yandan bunun için henüz erken diyorum ve oturuyorum yerime.

3 ocaktaki ilk kına gecesi kurabiyelerimden sonra 12 ocak için ilk doğumgünü pasta siparişimi de teyit etmiş bulunmaktayım!

Kına kurabiyelerinin şeker hamuru kaplamalarını hazırladım bile.Tatil dönüşü hemen kurabiyelerimi yapıp şeker hamurlarını yapıştıracağım ve paketleyeceğim.

Ama pasta için bunu yapma şansım yok.Herşey 10 ocakta başlamak zorunda ve 12 ocakta teslim edilmek.Siparişi bir hanım eşinin doğumgünü için verdi.Eşi kamyonları çok seviyormuş.Yani pasta kamyon şeklinde olacak!

İlk gerçek pastam(sipariş üzerine olduğu için) ve hiç çalışmadığım yerden geldi:)

Öncesinde bol bol alıştırma testi yapmalıyım ama bu biraz masraflı olacak.Tabii insanlar bana güvenip özel günleri için kendilerini benim ellerime bırakıyorlarsa buna değer.

Saatlerdir nasıl yapacağımın ayrıntılarını planlıyorum.Ama şu pastacılık işinde öğrendiğim en iyi şey hiçbirşeyin planlandığı gibi olmadığı.Kafamda neler neler tasarlıyorum sonra ortaya hiç de hayal ettiğim gibi birşey çıkmayabiliyor.Bu da gözümü çok korkutuyor tabi.Sanırım her türlü ayrıntıyı önceden çalışmam şart.Bu kısım da kramp kısmı oluyor işte:)

Allahım nolur yüzümü kara çıkarma!

Bindiğim alametin gittiği yol yol değilmiş

Akupunktur maceramda 1 ayı geride bıraktım hemen hemen.
Blog yazısına gelen yorumlara baktığımda akupunkturdan pekçok kişinin faydalandığını okumuştum.Genellikle kilo verilmesiyle sonuçlandığını ama tedaviyi bıraktığında yeniden kilo alınmasına neden olduğunu yazmıştı birçok kişi.

Geçtiğimiz haftaiçi doktora kontrole gittiğimde yine abuk bir insan olduğum konusunda bir ispat yaşadım.
3 haftalık tedavi sonucunda bir miktar da olsa kilo vermiş olmayı bekliyor insan haliyle.Bir de üstüne üstlük düzenli yapılan spor var.
Ancak adına tartı denilen, benim gibilerin dostu olamayacak kadar şeffaf ve dürüst aygıt bana 400 gr. kilo aldığımı söyledi!
Öyle bir sinirlenmişim ki uçarak odadan çıkmak  ve kendimi yatağıma yüzükoyun atıp hönküre hönküre ağlamak üzere aceleyle çizmelerimi giymeye çalışırken fermuarını bozdum çizmenin!Doktor sakin olun,acele etmeyin diyor ama gözpınarlarımdaki meret beklemiyor ki!
Ardarda üç ünlemli cümle kurduğumu farkettim,o anı yaşamışım tekrar,sakinleşeyim biraz...

Doktor akupunkturu bir hafta daha deneyeceğimizi,hala kilo vermiyorsam tedaviyi bırakacağımızı söyledi.Bazı gudubetlerde tedaviye yanıt verilmiyormuş.Allahtan kanser manser değilim,o psikoloji insanı ipe götürürmüş zaten.
Neyse; doktor yeniden tartıya çıkmamı istedi. Bu sefer yağ-kas oranına baktı.Gerçek o zaman ortaya çıktı.
Yağ oranında azalma varmış.1 kilo yağ gitmiş.Ama kas oranında 1.5 kilo kadar artış olmuş.Hoca bunun anlamının sabah uyanır uyanmaz içimi dışımı boşaltıp tartıya çıkarsam tartının verdiğim kiloları göstereceği şeklinde olduğunu söyledi.Vücudum su tutuyormuş muş muş muş.Hocanın kendi göbeğine bakarak böyle bahaneleri yaratan bilim adamı kesiminden olduğunu anlamalıydım en başta!Bense bu kadar iyimser olamadım.Zira yağlarım kasa dönüşmüş diye ayrı bir tasa düştü başıma:)

Ertesi gün sabah sabah tartının dürüstlüğünü kaldırabilecek gücüm olmadığından soluğu spor salonunda aldım.Durumu anlattım ve bana acilen bir program yapmalarını istedim.Bugüne kadar kendi çapımda "ne kadar kardiyo yaparsam o kadar kalori yakarım" mantığıyla spor salonundan eve bir su yolu oluşturacak kadar ter döküyordum.Ama döktüğüm terler puf puf bicepslere,tricepslere dönüşmüş haberim yok!

Son bir haftadır son derece düzenli,hoca yat diyor yatıyorum,kalk diyor kalkıyorum.10 dak. nefesini tut dese sorgulamadan yapacak düzeyde kendimi ehil ellere teslim ettim.Yarın yeniden doktor kontrolü var ve ben merakla o anı bekliyorum.Her ihtimale karşın çizme yerine spor ayakkabısı giyip gidicem.Fermuarın bozulma derdi yok.En kötü ihtimalle ayakkabının arkasına basar, montu omuzlarıma asar,naralar atarak spor salonu hocamla kafaları çekmeye giderim:PP

Jack Reacher da kim?

 Gençliğimin yakışıklı aktörlerinden,Top Gun'ı defalarca izleme nedenlerimden ikincisi(birincisi budur) Tom Cruise abim bildiğin y-a-ş-l-a-n-m-ı-ş!
Bir ara eşime bunu söylediğimde sinirli sinirli " herhalde yaşlancak, adam benden büyük" dedi.Sanki yaşlılık kriteri ona göre belirleniyor:)
Filmi izlerken de bir ara kendisini David Beckham'la hayal ettim itiraf edeyim.Ama beynim kabul edemedi bu iki yakışıklıyı bir arada...
Neyse,film oldukça iyiydi.Tam benim sevdiğim tarz aksiyon filmlerinden.Dozunda hareketli sahneler,daha çok düşündüren,komplo teorisi ürettiren..
Konusunu birçok yerden bulabilirsiniz ama kısaca özetlemeye çalışayım.

Bir parkda keskin bir nişancı tarafından 5 ayrı insan ardarda öldürülür.Olay mahallinde bulunan delillerle zanlı hemen yakalanır.Ancak zanlı mahkumların bulunduğu araçta nakledilirken mahkumlar tarafından dövülerek komaya girer ve polislerin ağzından öğrenebildiği tekşey "Jack Reacher'ı getirin" 'dir.
Kahramanımız Reacher(Tom Cruise) devreye girer.Ancak hiçbirşey göründüğü gibi değildir.Reacher zanlının suçlu olduğunu düşünen Bağdat'da beraber asker olarak görev aldığı biridir.Zanlının avukatı Reacher'a baş dedektifi olmasını teklif eder ve böylece olaylar başlar.

Avukat Helen rolünde Rosemund Pike

Reacher son derece iyi eğitimli bir asker.İyi dövüşüyor.Çok zeki.Kalem,kağıt kullanmadan herşeyi zihnine yazıyor.Stratejik düşünme becerisi oldukça yüksek.Tam bir modern Red Kit:)

 

Filmin birkaç yerinde Amerikan halkının duyarsızlığı ilginç bir şekilde vurgulanmış.Hatta sinemada herkes Tom Cruise'un otobüs durağında insanların arasına karıştığı sahnede kendini tutamayıp güldü.Çünkü bizim için oldukça tuhaf bir durumdu,ayrıntısını anlatmamayım.

Bir de finalde havada kalan bir soru vardı.Zec kim?

Camaro 'ya birkez daha hasta oldum

Bunların dışında izlemesi gayet keyifli,hem aksiyon,hem polisiye,hem de Tom Cruise daha da yaşlanmadan birkez daha göreydim diyenler için kaçırılmaz bir film.


Sinemadan çıkarken Jack Reacher birgün farklı bir hikayeyle geri dönebilir hissi bıraktı bende. Bakalım, görücez.