Takıntı deyince aklıma gelen ilk kişi kayınvalidem,sonra da bir arkadaşım.Kendim pek takıntısız bir insanım öhöm öhm:P
Kayınvalidemin takıntılarını doğum yaptıktan sonra farkettim.Kucağında bebekle kapı eşiğinden geçerken besmele çekme,bebeğin emerken boğazına süt kaçması durumunda benim göğüslerime vurma,bebeği özellikle ben sevip koklayınca nazar duası okuma gibi.Aslında daha yazacak pekçok şey vardı ama yazarken farkettim bunlar daha çok batıl inanç boyutunda.Bu konuya başka bir yazıda değineyim.Arkadaşımın takıntıları daha patolojik boyutta.Evden çıkarken suyu,elektriği,tüpü,ütüyü,pencereleri kontrol ederek çıkar,sonra geri dönüp tekrar kontrol ederdi.Dönmezse, mümkün değil dönerdi:)
Otobüs,vapur gibi şehiriçi ulaşım araçlarında ineceği durağa-limana gelmeden önce koltuktan kalkar,kapıya-güverteye yönelirdi.Otobüste bu durum ineceği durağı kaçırma ihtimali nedeniyle anlaşılabilir olsa da vapurda inilecek tek bir iskele olması kendisiyle dalga geçilmesine neden oluyordu.Birkeresinde otobüste koridor tarafında ben,pencere kenarında kendisi oturuyordu.Sırf durumun vehametini görmek için ineceğimiz durağa yaklaşırken yerimden kalkmayıp,onun da kalkmasına müsaade etmeyeyim diye düşündüm.Şu kadarını söyleyeyim, kolumun daha fazla morarmasına canım dayanmadı ve durağa gelmeden kalkmak zorunda kaldım!
Bir başka takıntısı ise plakalarla ilgiliydi.Arabaların plakalarından kelime türetirdi zihninde.
Herşey bir yana, bol gülücüklü bir yazı olması sözü geçen kişiler ve takıntıları ile ilgili aşağılama içermemektedir.Tersine bunu yaşayan insanların nasıl zorluk çektiklerini çok yakınımda olmaları nedeniyle iyi biliyorum.Tüm obsesif-kompulsiflere acil şifalar, Biricit'e de hayırlı mim'ler dilerim!
