Parçalanış

Değişik bir haldeyim son birkaç gündür yine.Uzuuuun zamandır yapmayı planladığım ama bir türlü başlayamadığım bazı şeylere kendiliğimden bir anda başladım ama yine bazılarına kendimi ne kadar zorlarsam zorlayayım başlayamıyorum ve zaman aleyhimde akıp gidiyor.

Daha önceki bir yazımda bahsettiğimi hatırlıyorum ama ben anne-baba-babanne ve kardeşten oluşma bir aile içinde büyüdüm.Bizim evde iki anne vardı yani.Babam gitti ve biz 3 kadın bir erkek kaldık evde.Derken annemle babam boşandı.Annem annanemin evine taşındı.Babannem Ankara'ya amcamın yanına gitti. Kardeşim zaten Ankara'da üniversitede.Yıllarca dönmesini beklediğimiz babamsa değişen şartlar karşısında kendisine yer bulamayıp yeniden gitmeye karar verdi.Haftaya Rusya'ya taşınıyor ve benim doğup büyüdüğüm,her acıma,sevincime tanık,yuva olarak hissettiğim tek evin de kapısına kilit vuruluyor.Babannem hakkın rahmetine kavuştuğundaysa amcam tarafından muhtemelen bir yabancıya satılacak ve uğruna acı çekilecek bir yer kalmayacak...

Ailem sonsuza kadar parçalanmış gibi hissediyorum ve bu his içimi parçalıyor.Kaç yaşına gelirsem geleyim bazı şeyler hiç değişmiyor.

Kaderin saçma sapan bir cilvesi midir bilinmez ama bu Rusya bir şekilde hep benimle içli dışlı.Bloga giriş sayısı bile Türkiye'den daha çok,çözemedim bu Rusların bana ve aileme ilgisini.

Bazı yazılar sadece yazılmak için yazılır ya bu da öyle.Yorum yapmadığınız için şimdiden teşekkür ederim.