Biricit'in sorularına verdiğim yanıtlar

1- En son kime yalan söyledin? Neden?
   Kendime."Çeyrek ekmek kokoreçten bir zarar gelmez" dedim,başka nedene gerek var mı?:))
2- Biz okumuyoruz farz et, kendine bir itirafta bulun..
Blogları okumak,takip etmek bir görev haline geliyor bazen ve her mecburiyet gibi bu da sıkıyor beni.    
3- Şuan istediğin işi mi yapıyorsun?
   Hangi iş?:) İstediğim işi yapmak için çabalıyorum ama...
4- Mutlu musun?
    Çok şükür.
5- Keşke..?
   Bir Zerrin Özer şarkısı vardı, şöyle birşeydi: çok yiyerek zayıflasam, çalışmadan zengin olsam,evli olup bekar kalsam...:)
6- Sence ideal eş nasıl olmalı?
   " Anlayışlı,saygılı ve yıllar geçsede içinde ki sevgi tükenmeyen eş, ideal eştir bence." Biricit'in bu yorumuna tamamen katılıyorum.
7- Nerede yaşıyorsun ve ömrünü nerede geçirmek istiyorsun?
   Aydın'da yaşıyorum.Ama İzmir'de ömrümü geçirmek isterim.
8- Korkuların neler?
    Yalnız kalmak hayatta.
9- Seni en çok ne mutlu eder?
   Bütün sevdiğim insanların çevremde ve mutlu olması.
10- Hayatında en çok utandığın an/anı?
     Ortaokulda herkesin gözü önünde orkidimi düşürmem..off hatırlaması bile korkunç.
11- Kendinde en sevmediğin özellik?
    Çok çabuk sinirlenmem.

Yasemin kokulu bir hayat sahibesi Biricit'e teşekkür ederim:)

Tatlı yorgunluk

Arog'un dinazorlu sahnesinde Cem Yılmaz'ın da dediği gibi "Çok yorgunum" diye başlayan bir yazı yazmayı bana da nasip ettiğin için çok şükür Allahım!:)
Tamam, tam olarak böyle bir cümle kurmadıysa da temayı doğru yerde kullandım ama değil mi?

Haftasonu 2,5 yıldan sonra ilk kez eşimle başbaşa bir tatil yaptık ve ilk kez oğlumdan ayrı bir gece geçirdim haliyle.Zor olduğunu söyleyemiyeceğim :) Ama her anımızda aklımızdaydı fiziksel olarak yanımızda olmasa da.Gece uyanıp üstünü örtmeye kalktım bir an hatta:)

yazları böyle güzel görünen bir yerdeydik:)

Bu hafta da 8 mart emekçi kadınlar günü nedeniyle belediye tarafından bir el emekleri panayırı kuruldu.Ben de pasta ve kurabiyelerimle bu etkinlikte yerimi alıyorum 2 gündür.Yoğunluğum ve yorgunluğum da bu sebepten.Çalışan anne olmak zor işmiş:)) Tahmin edebiliyordum ama yaşamak farklı tabi.Ev işleri bir yandan,çocukla ilgilenmek bir yandan, panayıra hazırlık bir yandan,spor bir yandan,boyun fıtığım kudurdu yine.Ama uzun zaman sonra böyle bir hareketlilik bana ruhen çok iyi geldi.Yorgunluk dinlenmekle geçer nasılsa...

         

Güzel haberlerden bir diğeri ise bu panayırın her ay tekrarlanacak olması.Dolayısıyla hem ismimi duyurma şansım olacak hem de sıcak parayı döndürme.Bir de tabii kent konseyi kadın meclisine girdim ki asıl eğlence burada olacak.Şu siyasi örgütlenmelerde ya da sivil toplum kuruluşlarında meydanı boş bulan,sesi çok çıkan arkasına bir rüzgar alıp herkesi sürüklüyor ve gerçek ihtiyaç sahipleri ya sürüye uymak zorunda kalıyor ya da mağdur olmaya devam ediyor.Buna net bir örnek daha dün açılışta yaşandı.
 

Şu kent konseyi kadın meclisi başkanı hanım organizasyonda yaşanan problemler nedeniyle oraya el emeklerini sergilemeye ve üç beş kuruş kazanmaya gelmiş kadınlara avaz avaz bağırıp emeğe saygısızlıkla suçladı:) şaka gibi sahneler izledik ve meydanı böyle kadınlara bıraktığımız için suçu biraz da kendimizde aradık.Yaşadığımız toplumun  küçük bir kesitiydi gördüğümüz.Yönetenleri ve yönetilenleri güzel özetliyordu.
Biraz gaza geldim açıkcası ve dünyayı değiştirebileceğini sanan  Don Kişotluğa soyundum:))

Ayrıca şu ev kadınlarının üretime katılmasını sağlayacak panayır fikrinin daha geniş kapsamlısı tam 1 sene önce üzerinde bolca düşündüğüm bir projeydi ama bu elitler takımına ulaşmak imkansız olduğundan randevu alma aşamasında takılıp kalmıştım ve hevesim kaçmıştı.Fikir bende,enerji bende, daha ne olsun?

Bacaklarımda kas ağrıları,boynumda fıtık ağrısı ve gözkapaklarımda yerçekimine yenik düşme durumu var ama keyfim yerinde...Keyfimin keyfini çıkarıyorum  kısaca.

Son günlerden kısa kısa

Spora normalde sabahları gidiyorum.Fakat bugün işim olduğundan akşam eşim eve gelince gittim.Pilates seansı varmış ona girdim ben de.Salonda 4-5 kız ısınıyorlar,hoca daha girmemiş odaya.Kızlardan bir tanesi yanıma geldi ve muhabbete başladı yeni misiniz falan diye.İki dakikada kızın hayat hikayesini öğrendim,üstüne üstlük "ya hep akşamları gelsenize,daha sık görüşelim sizle" dedi.Bir an kendimi gördüm kızcağızda.6 aylık bir bebeği varmış ve belli ki doğum sonrası depresyonu yaşıyor.Ama onun bir farkı var ki çalışmaya başlamış ve spor yaparak atlatacak kısa sürede...

Spordan başlamışken sporun da bir nevi seratonin bağımlılığı yaptığını düşünmeye başladım.Öyle çok keyif alıyorum ki o spor sonrası çektiğim acılardan bile spor yapmadığım gün eksiklik hissediyorum resmen.
Dün hatta biraz zorladılar beni.Büyük kas gruplarını çalıştırcaz deyip allah ne verdiyse yaptırdılar uzun uzun.Eve geldiğimde kamyon çarpmış ya da dayak yemiş gibi benzetmelerinin hangi hislerle yapıldığını keşfettim.Kolumu kaldıracak halim yoktu ve uyudum hem gündüz hem de gece deliksiz.





Acıdan zevk almakdan bahsetmişken de birkaç blog keşfettim.Bildiğin sado-mazo eğilimli kişilerin yaşadıklarını anlattığı yetişkin blogları.Benim de yazıları okurken hissettiklerim onlardan çok farklı değildi sonra farkettim.Okurken iğrenme,kızma,aşağılama hisleri duyarken kendimi okumaktan alıkoyamadığımı gördüm.Manyakça birşey ama merak ağır basıyor sanırım.Anlamaya çalıştım,anlayamadım bu insanları.Neyse garip işte.




Birkaç arkadaşın şu sıralar kuantum,reiki gibi işlere merak saldığını ve toplaşıp bu konularda özel dersler aldıklarını öğrendim.Hatta üşenmeyip her hafta İzmir'e çakralarını açtırmaya gidiyorlamış ne demekse.
Bir gariplik daha.Bu insanları da anlamakta zorlanıyorum.Daha doğrusu bu işlerden ne anladıklarını anlamıyorum.Hayata olumlu bakmaksa kişisel gelişim seminerleri,kitapları yıllardır bu işi yapıyor zaten.Huzursa sağlam bir inanç sisteminden daha huzur verici başka birşey olduğunu sanmıyorum.Kısacası bu da garip işte...




 Yine bir arkadaş işten yeni ayrıldı.Diy 'lere meraklı ve yetenekli bir kişi.Bu nedenle de hazır çalışmıyorken ahşap boyama kursuna falan gideyim demiş ama eşi "sen iyice ev kadını moduna girdin,kendini geliştirecek bir kursa git,tahta boyamaya değil" diyerek kızı caydırmış.Kendimi aşağılanmış hissettim resmen.Ben de çalışmıyorum ve pasta kursuna falan gittim ya "iyice ev kadını moduna girmiş" mi oluyorum şimdi? Evet öyle oluyorum,acı ama gerçek...





Kurs demişken de hazır "ev kadını modundayken" çikolata kursuna da kayıt yaptırdım.Onu da öğrenicem inşallah...Kek ve çikolata evi'min hayalini süslemeye devam ediyorum her gece yatarken:)






 Bu haftasonu evlilik yıldönümümüz var.Hediye ve program telaşındayım.Erkeklere hediye almak çok zoooooorrrrrrr!Eşimin tezi tam tersi,yani çok kolay olduğu.Seçenek çok kısıtlı erkeklerde ve devamlı aynı hediyeler etrafında dönüp duruyoruz.Bu bana göre işi zorlaştırıyor.Mesela eşimi ele alayım.Kullandığı aksesuarlar kolsaati,cüzdan,güneşgözlüğü,kemer.Bunlar son aldığım hediyeler aynı zamanda.Çalıştığı yer giyim çeki verdiği için kıyafetlerini bol bol o çekle alıyor zaten.Para verip nadiren kendine kıyafet alır.İlgi alanı teknolojik ürünler ama onlar da beni aşıyor.Geriye bir tek parfüm kalıyor sanırım:(




Neyse,ben biraz Stephen King okuyup dağılmış beynimi uçurayım tamamen.

İyigeceler Bir sırrım var...